حكمت خير و شر در هدايت بشر

خداوند متعال در قرآن مي‌فرمايد بعد از آفرينش هر موجودي، او را هدايت و راهنمايي کردم. راه چگونه زيستن را به او تعليم دادم؛ به گونه‎ای که تا در اين عالم به سر مي‌برد، با اتصال به هدايت من، در حد ظرفيت خود، منبع خير و برکت اين نظام باشد؛ و از فتنه و فساد و توليد شر، در امان بماند.

اگر در جايي به وسيلۀ موجودي، انحراف كامل پيش بيايد، مسير منفعت را تعطيل مي‌کند و زمينۀ ظهور شر را به وجود مي‌آورد. ولي در تمام عالم خلقت، امکان انحراف براي موجودات نیست. انحراف فقط در دو موجود مي‌باشد كه قرآن بيان فرموده است:

يکي در انسان و دیگری در موجودي است که ما نام آن را می‎دانیم اما از ماهيت آن خبر نداريم؛ تا کنون کسي شکل آن را نديده است و ماهيتش نیز بر ما معلوم نیست. قرآن يک سوره هم به نام آن‌ها نازل کرده است.