كسانى كه شيطان و ابليس با همه قدرت، راهى براى نفوذ در آنان ندارد. يوسف به اين جا رسيد ؛ يعنى با نگاه يوسف، ابليس و همه پياده و سواره نظام او فرارى مىشوند. نمىخواهد از جايش بلند شود و اسلحه بكشد و داد بزند. آدم همه زيبايىها را داشته باشد ؛ اما هيچ عامل تحريك شهوانى در او اثر منفى نگذارد. ما كه زيبايى نداريم. ما چهرههاى معمولى داريم. اگر ما را كنار يوسف هم بنشانند و كسى او را ببيند و ما را ببيند، بهتزده مىشود كه ما چه اندازه بدقيافه هستيم. آن
وقت، ما با اين قيافه، در برابر يك نگاه دختر و زن، زانويمان سست مىشود ؛ اما يوسف با صد در صد زيبايى، به همه شهوت شهوترانان عالم پوزخند تمسخر زده است. لذا پيامبر صلىاللهعليهوآله مىفرمايد: يوسف را اينگونه ياد كنيد : «كريم بن كريم بن كريم، يوسف بن يعقوب بن اسحاق بن ابراهيم».