رسول خدا صلىاللهعليهوآله با عدهاى از محلى رد مىشدند. يك سگ قوى هيكل، به شدت پارس كرد. اصحاب وحشت كردند. پيامبر ايشان را آرام كرد و فرمود : نترسيد! اين
حيوان با من حرف مىزند :
ما سميعيم و بصيريم و خوشيم
با شما نامحرمان ما خامُشيم
گر خسته مىپذيرى، ما سخت خستهايم
ور دل شكسته مىخرى، ما دل شكستهايم
لطف تو مىگشايد اگر كار بسته را
اى دوست! ما دست و پاى خويش سخت بستهايم
پارس سگ كه تمام شد، حضرت فرمود: سگ مرا مىشناخت و مىگفت: يا رسول اللّه! هر روز خدا را شكر مىكنم كه قسمت مرا در اين آفرينش، سگ شدن قرار داد و انسان قرار نداد كه بىنماز شوم.
نماد آن نفسى كه سقوط خطرناك كرد و از حقايق محروم شد، زليخا بود و نماد نفسى كه اوج گرفت، يوسف بود. زليخا در مكتب مادىگرى صرف، كلاس رفته بود ، اما يوسف در مكتب وحى تربيت شده بود.