بعد قرآن مجيد توضيح مىدهد با چه گناهانى انسان از چارچوب انسانيت خارج مىشود و وارد جرگه حيوانات مىشود، از نظر اخلاق و كردار و منش و رفتار يا مانند چهارپايان، يا مانند درندگان و يا مانند شياطين مىشود كه هر سه مرحله را
قرآن مجيد بيان مىكند.
سه آيه از آيات قرآن مجيد را، در اين زمينه توجه كنيد:
« الَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَـقِهِ وَ يَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى الْأَرْضِ أُوْلئِكَ هُمُ الْخَـسِرُونَ »
آنان كه پيمان پروردگار را بعد از اينكه استوار و محكم كرده مىشكنند؛ پيمان پروردگار در اين آيه، به قرآن و ولايت پيغمبر و ائمه معصومين عليهمالسلام تفسير شده است.
اين پيمان الهى را مىشكنند يعنى بين خود و بين خدا، بين خود و بين قرآن، بين خود و بين نبوت، بين خود و بين اهل بيت عليهمالسلامجدايى مىاندازند. به جاى اينكه به تعهد فطرى و عقلى خود را نسبت به آن منابع الهى عمل كنند، به فرهنگ شيطان متعهد مىشوند، به فرهنگ دشمن و فرهنگ يهوديت و مسيحيت متعهد مىشوند. به فرهنگ غرب متعهد مىشوند و روش و منش و اخلاق و كردار خود را با فرهنگ ضد خدا هماهنگ مىكنند.
اينها پيمان شكنان هستند:
« وَ يَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ »
با اقوام و با رهبران الهى خود با عالمان ربانى واجد شرايط قطع رابطه مىكنند
« وَيُفْسِدُونَ فِى الْأَرْضِ »
و سفره فسادشان را به اندازه پهنه زمين مىگسترانند.
فساد در اقتصاد، فساد در سياست، فساد در تعقل، فساد در ناموس، فساد در قوانين، فساد در روابط، مىخواهند فساد همه جانبه كنند
« أُوْلئِكَ هُمُ الْخَـسِرُونَ »
اينان از چارچوب انسانيت خارج شدهاند. آنان را ديگر خدا و قرآن انسان نمىداند. اينها دچار خسران و خسارت هستند.
آيه ديگر مىفرمايد:
« فَمَن تَوَلَّى بَعْدَ ذَ لِكَ فَأُوْلئِكَ هُمُ الْفَـسِقُونَ »
«بعد ذلك» يعنى بعد از نبوت انبيا و بعد از ولايت ائمه طاهرين، بعد از قرآن و بعد از اتمام حجت پروردگار در همه زمينهها كسانى كه سرپيچى كنند، طغيان كنند و
پشت به حقايق كنند و رو به شياطين بياورند.
مخصوصاً شياطين انسى كه الان در دنيا فراوان هستند، در كشور ما هم وجود دارند و همه نوع ابزار را هم در جهان در اختيار دارند، پشت كنندگان به خدا و انبيا و قرآن و روكنندگان به شياطين،
« فَأُوْلئِكَ هُمُ الْفَـسِقُونَ »
از چارچوب انسانيت بيرون هستند.
آيه ديگر مىفرمايد:
« وَ لاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ نَسُواْ اللَّهَ فَأَنسَـهُمْ أَنفُسَهُمْ »
اى مردم مؤمن، اى اهل ايمان، مانند آن مردم و ملتها و اقوامى نباشيد كه به طور كلى خدا را از ياد بردند و جريمه از ياد بردن اين شد كه خدا هم آنها را از ياد خود برد.
يعنى غافل از اين بودند كه انسان هستند، ديگر توجهى ندارند كه انسان و مملوك پروردگار هستند، توجهى ندارند كه در حيطه تدبير و تصرف تكوينى و تشريعى پروردگارند. آنهايى كه دچار سختترين و زيانبارترين بيمارى روانى شدهاند كه بيمارى خود فراموشى است،
« أُوْلئِكَ هُمُ الْفَـسِقُونَ »
از چارچوب انسانيت، بيرون رفتهاند.