پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

قرار گرفتن انسان، در گروه خاسرين و فاسقين

قرار گرفتن انسان، در گروه خاسرين و فاسقين

بعد قرآن مجيد توضيح مى‏دهد با چه گناهانى انسان از چارچوب انسانيت خارج مى‏شود و وارد جرگه حيوانات مى‏شود، از نظر اخلاق و كردار و منش و رفتار يا مانند چهارپايان، يا مانند درندگان و يا مانند شياطين مى‏شود كه هر سه مرحله را 
قرآن مجيد بيان مى‏كند.

سه آيه از آيات قرآن مجيد را، در اين زمينه توجه كنيد:

 « الَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَـقِهِ وَ يَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى الْأَرْضِ أُوْلئِكَ هُمُ الْخَـسِرُونَ »

 آنان كه پيمان پروردگار را بعد از اينكه استوار و محكم كرده مى‏شكنند؛ پيمان پروردگار در اين آيه، به قرآن و ولايت پيغمبر و ائمه معصومين  عليهم‏السلام تفسير شده است.

اين پيمان الهى را مى‏شكنند يعنى بين خود و بين خدا، بين خود و بين قرآن، بين خود و بين نبوت، بين خود و بين اهل بيت  عليهم‏السلامجدايى مى‏اندازند. به جاى اينكه به تعهد فطرى و عقلى خود را نسبت به آن منابع الهى عمل كنند، به فرهنگ شيطان متعهد مى‏شوند، به فرهنگ دشمن و فرهنگ يهوديت و مسيحيت متعهد مى‏شوند. به فرهنگ غرب متعهد مى‏شوند و روش و منش و اخلاق و كردار خود را با فرهنگ ضد خدا هماهنگ مى‏كنند.

اين‏ها پيمان شكنان هستند:

« وَ يَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ »

با اقوام و با رهبران الهى خود با عالمان ربانى واجد شرايط قطع رابطه مى‏كنند

 « وَيُفْسِدُونَ فِى الْأَرْضِ »

 و سفره فسادشان را به اندازه پهنه زمين مى‏گسترانند.

فساد در اقتصاد، فساد در سياست، فساد در تعقل، فساد در ناموس، فساد در قوانين، فساد در روابط، مى‏خواهند فساد همه جانبه كنند

 « أُوْلئِكَ هُمُ الْخَـسِرُونَ »

 اينان از چارچوب انسانيت خارج شده‏اند. آنان را ديگر خدا و قرآن انسان نمى‏داند. اينها دچار خسران و خسارت هستند.

آيه ديگر مى‏فرمايد:

 « فَمَن تَوَلَّى بَعْدَ ذَ لِكَ فَأُوْلئِكَ هُمُ الْفَـسِقُونَ »

 «بعد ذلك» يعنى بعد از نبوت انبيا و بعد از ولايت ائمه طاهرين، بعد از قرآن و بعد از اتمام حجت پروردگار در همه زمينه‏ها كسانى كه سرپيچى كنند، طغيان كنند و 

پشت به حقايق كنند و رو به شياطين بياورند.

مخصوصاً شياطين انسى كه الان در دنيا فراوان هستند، در كشور ما هم وجود دارند و همه نوع ابزار را هم در جهان در اختيار دارند، پشت كنندگان به خدا و انبيا و قرآن و روكنندگان به شياطين،

 « فَأُوْلئِكَ هُمُ الْفَـسِقُونَ »

 از چارچوب انسانيت بيرون هستند.

آيه ديگر مى‏فرمايد:

 « وَ لاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ نَسُواْ اللَّهَ فَأَنسَـهُمْ أَنفُسَهُمْ »

 اى مردم مؤمن، اى اهل ايمان، مانند آن مردم و ملت‏ها و اقوامى نباشيد كه به طور كلى خدا را از ياد بردند و جريمه از ياد بردن اين شد كه خدا هم آنها را از ياد خود برد.

يعنى غافل از اين بودند كه انسان هستند، ديگر توجهى ندارند كه انسان و مملوك پروردگار هستند، توجهى ندارند كه در حيطه تدبير و تصرف تكوينى و تشريعى پروردگارند. آنهايى كه دچار سخت‏ترين و زيانبارترين بيمارى روانى شده‏اند كه بيمارى خود فراموشى است،

 « أُوْلئِكَ هُمُ الْفَـسِقُونَ »

 از چارچوب انسانيت، بيرون رفته‏اند.

منبع
  • پایگاه عرفان