شكر اين نعمت اين است كه مجموع عمر ما ، در عبادت الله و خدمت به خلق الله هزينه بشود .
شما ممكن است بگوييد : ما صبح كه سر كار مىرويم و بعد از ظهر از دست مردم اسكناس مىگيريم ، اين جزء عبادت است ، يا خدمت ؟ جواب اين سؤال را با اين روايت بدهم :
شخصى با چهره غصّه دارى نزد پيغمبر عظيم الشأن اسلام صلىاللهعليهوآله آمد . گفت : يا رسول الله ! براى كار در اين دنيا ، صبح زود بيرون مىروم ، آخر شب برمىگردم تا پولى درآورم ، ديگر فرصتى براى عبادت و انجام مستحبات ندارم ، آيا ما واقعا در قيامت اهل نجات هستيم ، يا نه ؟ ما كه يكپارچه رنگ دنيا را گرفتهايم .
اين دريافتهاى اشتباه زياد بوده است كه پيغمبر و ائمه عليهمالسلام آن را تصحيح مىكردند . پيغمبر صلىاللهعليهوآله فرمود : صبح از خانه بيرون مىروى ، براى چه مىروى ؟ گفت : كسب و كار ، تا خرج خود و خانوادهام را بدهم . پيغمبر اكرم صلىاللهعليهوآلهفرمودند : عبادت هفتاد جزء است ، شصت و نه جزء آن همين به دنبال پول حلال رفتن است . چون تو مىروى تا خود و خانوادهات را اداره كنى . خود اين خدمت ؛ خدمت به بدن خود و خانوادهات، عبادت است . بعد ، مگر پولهاى اضافه را براى چه مىخواهى ؟ اگر بشود ، مكه بروى ، به اقوام مستحق و مردم آبرومند كمك كنى . فرمود : چرا با اين حال نزد من آمدى ؟ تو كه تماما آخرتى هستى ، چرا به اشتباه مىگويى كه ما دنيايى شدهايم . تو كه با تمام وجود در عبادت و خدمت هستى . اين فعاليت تو كه دنيايى نيست .