انزجار خدا از فتنه‏گرى

خداى متعال از ارتباطات مثبت بسيار شاد مى‏شود و هيچ حلالى را در اين دنيا، منفورتر از طلاق نمى‏داند . با اين كه حكم طلاق را خودش داده است ، ولى از جدايى ، به شدت متنفر است و منفورتر از طلاق ، آن مرد يا زنى است كه زمينه طلاق را آماده مى‏كند و آن كسى كه بين زن و شوهر جدايى مى‏اندازد كه منجر به طلاق شود .

خداوند متعال در قرآن مى‏فرمايد :

گناه كسى كه بين دو نفر فتنه مى‏اندازد ، از كشتن بى‏گناه سنگين‏تر است . اين متن قرآن است :

 «وَ الْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ

 بناى دين ما بر محبت استوار است . خداوند جدايى ، تلخى ، غصّه در موارد مادى و ظاهرى و برخوردهاى غلط را دوست ندارد . اگر خدا در قرآن مى‏فرمايد « اعملوا » به هر عمل ارزشى امرِ واجب مى‏كند ، گرچه خُرد كردن نان براى پرنده و ماهى يا انداختن استخوان جلوى سگ باشد .

عمل ، با ارزش است ، نه نگاه به سگ دارد ، نه به اين ذرّه نان خشكى كه  مى‏خواهند در كيسه زباله بريزند و بسوزانند . از لحاظ مادى مگر چقدر مى‏ارزد ؟ هيچ .

تمام حركات مثبت را به خاطر تحقق شكر من انجام بدهيد ، اين « به خاطر » همان معناى مفعول لاجله بودن كلمه « شكراً » است ؛ يعنى كار اتفاق افتاده به خاطر خدا . همين آيه به نظر من كافى است . اما آيات زيادى پيرامون شكر در قرآن كريم وجود دارد.