عذر بيهوده اهل گناه

تمام اين گناهانى كه مى‏بينيد ، در تاريخ سابقه دارد ، نه رباخورى جديد است ، نه زناى محصنه ، نه رابطه با نامحرم ، نه دزدى ، نه قتل ، اين‏ها قبل از ما نيز بوده است .

من نمى‏دانم بين زمان حضرت ابراهيم عليه‏السلام تا زمان پيغمبر اسلام صلى‏الله‏عليه‏و‏آله چقدر فاصله  زمانى بوده است . اما در قرآن مجيد مى‏خوانيم : در كنار منطقه زندگى حضرت ابراهيمعليه‏السلامشهرى بوده است . زمان زنده بودن ايشان ، اين قهرمان توحيد ، انسانى كه او را در آتش انداختند تا بسوزانند . در زمان اين انسان ، خداوند براى شهر ديگرى پيغمبرى را مبعوث به رسالت مى‏كند ، فقط براى اين كه پرونده ازدواج مرد با مرد را ببندد :

 «أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ النِّسَآءِ»

 اين حرف حضرت لوط عليه‏السلام به مردم شهر خود بود : شما حق زنان را پايمال كرديد ، زنان را بى‏شوهر گذاشتيد و مرد با مرد ، جوان با جوان ازدواج مى‏كنيد ؟

مشروب از روزگار قديم بوده ، تاريخ آدم كشى نيز براى زمانى است كه خدا انسان را تازه آفريده بود ، كه قابيل ، هابيل را به خاطر حسادت كشت . آدم كشى ، حسودى ، مال مردم خورى ، زنا ، ازدواج دو هم‏جنس ، اينها بوده ، چيز جديدى نيست .

 رگ رگ است اين آب شيرين و شور

 در خلايق مى‏رود تا نفخ صور

 فقط گناهان به صورت عكس ، فيلم و ماهواره نبوده است كه آن نيز دارد كهنه مى‏شود . چيز جديدى نيست كه كسى خودش را ببازد ، بى‏دين شود و خدا ، پيغمبر ، پول حلال ، مسجد و محراب را رها كند و در قيامت بگويند : چون فشار زياد بود ، ما نتوانستيم تحمل كنيم . اين فشار در قديم نيز بوده است و زمان شما با قديم فرقى نكرده است . اما در ميان همين زمان‏هاى شرّ و مردم شرير ، مردان و زنانى پيدا شدند كه زندگى خود را به طرف پروردگار و دين خدا جهت دادند .

روزى در جبهه ديدم جوانى آمد و گفت : من مرخصى مختصرى گرفتم و تازه از  جبهه آمدم ، دوباره مى‏خواهم بروم . خيلى جوان نورانى و آراسته‏اى بود . گفتم : كجا تشريف داريد ؟ گفت : جايى نيستم ، هوا كه خوب است ، گاهى در كوچه مى‏خوابم و گاهى در مسجد . گفتم : مگر خانه نداريد ؟ گفت : خانه خيلى خوبى داريم . گفتم : پس چرا به آنجا نمى‏روى ؟ گفت : چون در خانه ما پدر و مادرم مشروب مى‏خورند ، فيلم‏هاى بد مى‏بينند ، نماز نمى‏خوانند ، دين ندارند ، لقمه پاك نمى‏خورند . بعد رفت و شهيد شد .