اگر عمر در راه خدا هزينه شود ؛ بدنى ، مالى ، جانى ، اخلاقى ، تواضع كردن در برابر حق و امثال اينها ، عبادت است .
وجود مبارك حضرت موسى بن جعفر عليهماالسلاماز قول لقمان حكيم نقل مىكنند كه : لقمان به فرزندش نصيحت مىكرد ، به او مىفرمود : « تَوَاضَع لِلحَقّ »[4] در مقابل حق ، فروتن باش ! كسى كه در مقابل حق فروتن نباشد ، فرد دوم ابليس مىشود .
گناه او چه بوده است ؟ ايستادن در برابر حق . فرمانى حكيمانه پروردگار عالم فرمانى حكيمانه صادر كرد و عمل مثبتى را از او خواست ، كه در برابر حضرت آدم عليهالسلام تواضع كند ، اما خدا در قرآن مجيد مىفرمايد :
«أَبَى وَ اسْتَكْبَرَ»
از تواضع خوددارى و گستاخى كرد ؛ و در برابر حكم پروردگار عالم ، گفت :
«خَلَقْتَنِى مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ
تو به من كه مقام بالاترى دارم ، مىگويى كه به يك موجود خاكى تواضع كنم ؟ با پروردگار بحث و جدال كرد . زبان درازى كرد .
اما مرد و زنى كه در برابر پروردگار نرم ، فروتن و متواضع هستند ، مانند شما كه تواضع خود را با عمل نشان داديد ؛ پروردگار از شما نماز واجب خواسته است ، مىخوانيد . روزه خواسته ، مىگيريد . حج خواسته ، مستطيع باشيد ، انجام مىدهيد . عبادت مالى خواسته ، انجام داديد . همين حالت تواضع ، عبادت است . اين كه كسى به پروردگار مهربان عالم نرمى نشان دهد ، سينه سپر نكند ، از انجام امر الهى خوددارى نداشته باشد ، با خدا صاف و صادق باشد ، خود همينها عبادت است ، عبادتى دايمى ، چون مادامى كه در اين حال است ، تا آخر عمر براى او عبادت محسوب مىشود .
خوشا آنان كه دايم در نمازند
بهشت جاودانى جايشان بى
نه اين كه دايم رو به قبله هستند و نماز مىخوانند ، نماز ، تواضع در برابر پروردگار است . خود همين حال دايم ، عبادت دايم مىشود :
«الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلاَتِهِمْ دَائِمُونَ»
اين معناى عبادت است ؛ عبادت بدنى ، مالى ، اخلاقى . وقتى كه عمر انسان در اين مسير هزينه شود ، به تعبير خدا در قرآن مجيد : دارد تجارت مىكند . چه نوع تجارتى ؟ تجارتى كه در سوره مباركه فاطر مىفرمايد :
«تِجَـرَةً لَّن تَبُورَ»
اصلاً به كسادى ، ضرر و زيان نمىخورد ، چون يك طرف اين تجارت كه خريدار جنس و پرداخت كننده قيمت است ، پروردگار عالم است ؛ خزانه بىنهايتى دارد كه هر چه از اين خزانه خرج مىكند ، كم نمىشود : «لاتنقص خزائنه»