انسان، تنها خسران‏گر عالم

كار باطل در نباتات ، درختان و حيوانات عالم نيست . بخش خسارت در آنجا ديده نمى‏شود . هر چه هست ، تجارت است . اين جنس دو پاست كه مرحله ديگرى به نام خسارت به وجود آورده است ، چون عمر خود را در انحراف هزينه  مى‏كند . هيچ درد ديگرى نيست .

قسم به زمان ، به اين قطعه از زمان ، به بعد از ظهر ، به حدود شش ساعت عمر شما انسان‏ها . قسم مى‏خورد كه چه چيزى بگويد ؟

 «إِنَّ الاْءِنسَـنَ لَفِى خُسْرٍ»

 اين « انّ » آب پاكى را روى دست همه ريخته است ؛ يعنى قرآن حرف سست نزده است . « انّ » يعنى بى‏ترديد ، بى‏شك و قطعا . خيلى از ترجمه‏هاى قرآن را ديدم كه از اين حروف در ترجمه غفلت شده است ، يعنى آنها اصلاً ترجمه نشده است . در حالى كه « اِنّ » ، « اَنّ » ، « كان » ، « يكون » ، « لعلّ » اين‏ها از جانب پروردگار عالم در قرآن مجيد ، به طرز حكيمانه‏اى به كار گرفته شده است .

« الف و لام » در كلمه « الانسان » به معناى كل و جميع است . كلمه « فى » يعنى در ، ظرف است . اين لام كه بر سر كلمه « فى » آمده است ، چيست ؟ در عربى خيلى مواقع داريم كه« فى » به كار برده شده ، اما لام ندارد ؛

 «ذَ لِكَ الْـكِتَـبُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ»

«إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمَـوَ تِ وَالْأَرْضِ»

 اما لام ندارند ، پس براى چه در اينجا لام بر سر « فى » درآمده است ؟ اين لام به چه معناست ؟ اين لام همان كار « انّ » را مى‏كند . اين لام را كه آورده است ، يعنى مسلما ، قطعا ، بى‏ترديد ، چون پاى خسارت سنگينى در كار است و با كلمه « انّ » و «لام» مى‏خواهد هشدارى قوى بدهد.

 «إِنَّ الاْءِنسَـنَ لَفِى خُسْرٍ»

 قسم به زمان ، قطعا و مسلما همه انسان‏ها در خسارت ، سرنگون هستند .