خوراك طيب براى انسان‏ها

 « وَحَمَلْنَـهُمْ فِى الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْنَـهُم مِّنَ الطَّيِّبَـتِ »

 آنچه پاكيزه در اين عالم وجود دارد، براى توست، موجودات ديگر هستند كه بايد لاشه مرده بخورند تا سير شوند! اين عقاب است كه بايد از بالا نگاه كند كه لاشه چه حيوانى بو گرفته و ورم كرده و به انواع آلودگى‏ها آلوده شده، بنشيند بخورد و خودش را سير كند و برود. ولى من براى بدن شما، در عين مادى بودن و ظرف بودن، براى حقيقت شما، روزى طيب قرار دادم و به روزى تان هم در قرآن قسم خوردم!

 « وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ »

 دو غذا، همراه با انواع ويتامين‏ها و دوا براى انواع امراض، دوا براى رفع خستگى! دوا براى ريزش مو! دوا براى پيرها، دوا براى بى قدرتها، دوا براى خسته‏ها، غذاى انبيا، غذاى مناسب با وجودت:

 « وَ رَزَقْنَـهُم مِّنَ الطَّيِّبَـتِ »

 آن سگهاى گرسنه بايد لاشه مرده بخورند، تو انسان هستى، ربا مال تو نيست اين لاشه مرده است! چطور خوردن مرغ مرده و گوسفندى كه مطابق شرع سرش را نبريده‏اند، حرام است، چون خبيث است، ربا هم در عالم ملكوت لاشه مرده است، غصب لاشه مرده است! حرام، تجاوز به حقوق ديگران و خوردن آن مانند لاشه مرده است! اين غذاى تو نيست، تو بالاتر از ملائكه‏اى! لاشه بد بوى كثيف  گنديده، مال تو نيست:

 « وَ رَزَقْنَـهُم مِّنَ الطَّيِّبَـتِ وَ فَضَّلْنَـهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلاً »

 من تو را بر تمام موجوداتى كه خلق كردم برترى دادم! ممكن است كسى بگويد آيه مى‏فرمايد:

 « وَ فَضَّلْنَـهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا »

 كثير يعنى بر بيشتر موجودات! قرآن مى‏فرمايد: همه جا كثير به معنى بيشتر نيست، گاهى در زبان عرب كثير به معنى جمع است، قرآن مى‏فرمايد: كثير، به معنى همه است؟ در آيه شريفه‏اى كه شياطين را معرفى مى‏كند مى‏فرمايد:

 « أَكْثَرُهُمْ كَـذِبُونَ »

 شياطين اكثرشان دروغگو هستند! اگر بخواهيم اين كثير را اكثر معنى كنيم؛ معنى آن مى‏شود كه در شياطين راستگو و خوب هم پيدا مى‏شود، در حالى كه خداوند متعال شيطان را رجيم و ملعون مى‏داند، پس ما شيطان راستگو نداريم، شيطان خوب هم نداريم! وقتى مى‏گوييم شيطان يعنى شر دارد! رجيم است! بد است!

پس قرآن مى‏فرمايد:

 « أَكْثَرُهُمْ كَـذِبُونَ »

   يعنى كلهم كاذبون! آيه مى‏فرمايد:

 « فَضَّلْنَـهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلاً »

 يعنى شما از كل موجودات من بالاتر هستيد! جايگاه خود را حفظ كن و مسافر سوى من باش. وقتى به طرف من سفر كردى، آن وقت اين ارزشها دائم به آن اضافه مى‏شود. اين ارزشها توان بيشترى مى‏گيرد، كار تو به جايى مى‏رسد كه به لقا و مشاهده من، نائل مى‏شوى و در روى زمين در حالى كه زندگى مى‏كنى خدا گونه مى‏شوى.

اهل حال، اهل باطن، گاهى حرفى مى‏زنند، مستمع به او مى‏گويد: اين حرف چقدر زيباست! چقدر نورانى است! اهل باطن مى‏گويد: من اين حرف را از عقلم گرفتم، عقلم از فكرم گرفت، انديشه‏ام هم از خدا گرفته است! كار تو به جايى مى‏رسد كه دلت وصل به الهامات من مى‏شود! به طور طبيعى چه مادرى حاضر است كه تنها پسرش را كه در يك جعبه بگذارد و در درياى خروشان نيل بيندازد! هيچ مادرى حاضر نيست! قرآن مى‏گويد: مادر موسى اين كار را كرد! آيا بى رحم شده بود؟ بى‏تفاوت شده بود؟ از حالت مادرى افتاده بود؟ پس چه شد كه اين كار را كرد؟ اينقدر اين زن ارزش خود را تقويت كرده و به طرف خدا جانانه سفر كرده بود كه خداوند متعال در وجود او سومين پيغمبر اولوالعزم، كليم اللّه را رشد مى‏دهد!