« سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ »
سطح و عمق تمام درياها را در اختيار انسان قرار دادم! شما ممكن است بگوييد: ما كه در خشكى زندگى مىكنيم، دريا به ما چه ارتباط دارد؟ ولى خيلى از شماها لباس و وسايل زندگيتان از روى درياها آمده است. ما خيلى از جنسهايمان را در ايران از راه دريا بيرون مىفرستيم، خيلى از كالاها را از بيرون دريا مىآوريم! خيلى از گوشتها را از عمق دريا تأمين مىكنيم، قسمتى از نمك را از دريا تأمين مىكنيم، ابر و باران و برف از دريا تأمين مىشود. كل وجود ما الان بسته به درياست!
« سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِىَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِ »
مىفرمايد: اين كشتىهاى پانصد هزار تنى با ساختمان سنگين خود، روى آب راه مىرود؟ آيا اين كشتى است كه خود را روى آب نگه داشته است؟ پس چرا يك دانه ريگ را نگه نمىدارد؟
قرآن مجيد مىفرمايد: كشتى اگر روى آب با پانصد هزار تن وزن راه مىرود و فرو نمىرود، كارى به موتور و به ملاح ندارد؛ بلكه من به كشتى مىگويم: از اينجا تا آن ناحيه سالم برو و سالم هم برگرد، و گرنه اگر من به كشتى دستور ندهم، وسط آب كشتى از جلو فرو مىرود و كسى هم ديگر نمىتواند آن را بيرون بياورد. خيلى از كشتىها همين موتورها و ملاحها را داشتهاند، قطب نما هم داشتهاند، ولى در آب فرو رفتهاند. سيصد سال است هيچ اثرى از آنها نيست!
قطرهاى كز جويبارى مىرود
از پى انجام كارى مىرود
سوزن ما دوخت هر جا هر چه دوخت
ز آتش ما سوخت هر شمعى كه سوخت
« وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَآ إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِى ظُـلُمَـتِ الْأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِى كِتَـبٍ مُّبِينٍ »
يك خلبان هواپيما از او پرسيدند: اين هواپيماها چهار موتوره با بار و با افراد، از زمين كه بلند مىشود، مگر چهارصد تن وزن ندارد؟ گفت: بله! خوب اين چهارصد تن كه بلند مىشود، سى و پنج هزار پا بالا مىرود، پس چرا ما يك دانه ريگ كوچك نيم مثقالى را بالا مىاندازيم بر مىگردد و مىافتد؟ گفت: ما برايمان ثابت و آشكار است كه در اين هوا بدون هيچ تكيه گاهى، او ما را مىبرد و بر مىگرداند! اگر ارادهاش را بر دارد ما با اين بار از آن بالا ظرف چند ثانيه پايين مىآييم و همه پودر مىشويم! دست حضرت حق مىبرد و بر مىگرداند:
« لِتَجْرِىَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ »
من در دريا، انبار تمام برنامههاى زندگى شما را قرار دادم و خوب هم از دريا استفاده مىكنيد، طلا و نقره و نفت و گاز كه دارد، انواع ماهى و صدف و لؤلؤ و مرجان كه دارد، حتى مواد لباس براى شما در دريا قرار دادم و زمينهاى خشك را با آب همين دريا سيراب مىكنم!
« وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ »
يك تشكر به من بگوييد! شما موجود مافوق هستيد، سر اين سفره نشستهايد خوب مىخوريد و مىپوشيد، پس سپاسگزارى كنيد.