شيخ عباس قمى كه هفتاد جلد كتاب نوشته و از اولياى خدا و آخوند كم نظيرى بوده، آيت اللّه العظمى حاج شيخ عبدالكريم حائرى به طلبهها مىگفت: هر كس منبر شيخ عباس را گوش كند، من حاضرم تا سه روز نمازهاى واجبم را به او اقتدا كنم؛ چون يك منبر ايشان تا سه روز عدالت خدا را در انسان پابرجا مىكند!
در همين تهران مفاتيح او را جلدى پنج ريال مىفروختند، صاحب كتابفروشى به شاگردش گفته بود، با احترام دست اين آشيخ را بگير از دكان بيرون ببر، اين ده شاهى ندارد پول آب بدهد بخورد، نمىتواند پول اين كتاب را بدهد. مردم معمولى حاضر نيستند ما را بپذيرند، اما خدا حاضر شده در يك نقطهاى از كمال و پاكى مشترى ما شود. اين چه مقام و ارزشى است؟