بعد از عقيده، يك رمز پيشرفت انبيا در هدف مقدسى كه داشتند، همين مسألۀ اخلاق بود. البته، اخلاق واقعيت بسيار گستردهاى دارد كه خوشرويى، بر خلاف توجّهى كه عدهاى به كلمۀ اخلاق به عنوان خوشرويى ميكنند، تنها جزيي از اجزاي آن است.
اخلاق اقتضا مىكند كه يك ملت با اخلاق، با تمام برنامههاى منفى قطع رابطه داشته باشند؛ اخلاق اقتضا مىكند كه گاهى انسان با افرادى در تمام زواياى زندگى قطع رابطه كند؛ چنانكه اخلاق اقتضا مىكند انسان با افرادى كه خودش نمىخواهد، در تمام زواياى حيات پيوند برقرار كند.
سومين برنامه عبارت است از عمل، فعاليت، كوشش، و حركت كه اسلام در قرآن مجيد گاهى از اين فعاليت و عمل، تعبير به «جهاد» به معناى وسيع كلمه مىكند.