شهادت بر توحيد و رسالت در تشهّد

امام صادق عليه السلام در دنباله جمله مورد شرح مى‏فرمايد:

پس از اين كه نمازت را به صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله- به همان نحوى كه پيامبر صلى الله عليه و آله خواسته- متصل كردى، دقت كن كه طاعت حق را نيز به طاعت پيامبر متصل كنى كه در قرآن مجيد در سوره‏هاى مختلف آمده:

[أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ‏]* «1».

از خدا اطاعت كنيد و [نيز] از پيامبر.

و نيز شهادت بر خدا را به همان‏گونه كه توضيح داده شد بر شهادت به رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله متصل كن: «أشْهَدُ أنْ لاإلهَ إلّااللّهُ وَحْدَهُ لاشَريكَ لَهُ وَأشَهَدُ أنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ».

البته شهادت به رسالت وقتى شهادت حقيقى است كه شهادت‏دهنده داراى معرفت نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله و اطاعت از اوامر او باشد.

 [و انظر أن لا يفوتك بركات معرفة حرمته فتحرم عن فائدة صلاته و أمره بالإستغفار لك و الشفاعة فيك، إن أتيت بالواجب فى الأمر و النهى و السنن و الاداب و تعلم جليل مرتبته عند الله عزوجل‏]

امام صادق عليه السلام در اين جملات پايانى روايت چند مسئله مهم را بيان مى‏فرمايد:

1- استغفار پيامبر صلى الله عليه و آله براى امت.

2- مقام شفاعت پيامبر صلى الله عليه و آله.

3- وجوب معرفت نسبت به مقام پيامبر صلى الله عليه و آله.

كه اين هر سه در ترجمه فارسى جملات متن چنين است:

اگر واجبات پيامبر صلى الله عليه و آله و امر و نهى و سنن و آداب او را به جا آورى از بركات وجود آن وجود نازنين محروم نشوى، بركات مهمى كه دو قسمت آن منفعت بردن از استغفار پيامبر صلى الله عليه و آله و شفاعت اوست و بر تو لازم است مرتبه عظيم و بزرگ او را نزد خداوند معرفت پيدا كنى.