چنانكه گفته شد، دو مورد از آن نُه برنامه در يك آيه آمده است: }إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرينَ.{خداى شما و خداي قرآن، و نه خداى اروپا، پاكى روان و پاكى ظاهر را دوست دارد. او به اين پاكيها علاقه، عشق و محبت دارد. اعلام اين محبت در قرآن براى خودش نيست؛ براي اين كه خودش بىنياز است. اين كه اين خدا اعلام ميكند: من عشق به بازگشت و به طهارت دارم، در حقيقت دارد انسان را راهنمايى ميكند كه: اي انسان! من كه اين محبت فطرى را كه به تو دادم، پس راهنماييات كنم كه اين محبت را نسبت به كجا جهتگيرى كنى. من يكى از اين چيزهايى را كه در زندگى تو دوست دارم، مىگويم و مقداري از قواعدش را بيان ميكنم و بعد هم به بيان توبه مىپردازم و سعى مىكنم جورى آن را تجزيه و تحليل كنم كه برايت قابل پياده كردن باشد.