جوانان و چهل شبانه روز پاكى

جوان‌ها بايد پاکی را فقط براي چهل روز امتحان كنند؛ یعنی آن‌ها بايد در اين چهل شبانه‌روز مواظب باشند كه واقعاً به اين فضای پاکی‌، آلودگی نرسد، و الا ‌اگر در خلال اين سي روز يا سي و نه روز آلودگي‌اي پيش بيايد، ورود اين آلودگی، ساختمان ریاضت چهل شبانه‌روزي را خراب می‌کند، و اگر نه، آن‌ها اگر تا تمام شدن مدت چهل شبانه‌روز بر اين پاكي بمانند، بعد از اين چهل شبانه‌روز، در خود صدق، صفا و پاکی ر‌ خواهند ديد و خواهند ديد آن‌ صدق، صفا و پاكي چه آثاری را در زندگی‌شان پدید می‌آورد:

سحرگه رهروی در سرزمینی همي گفت این معما با قرینی

که ای صوفی شراب آنگه شود صاف ........

شراب نجس است، و ظرف آن هم نجس است. اما آن کسي كه انگور را در خمره می‌اندازد و سپس آب این انگور و خود آن انگور به جوش می‌آید و به شراب مست‌كنندۀ حرام و نجس تبديل مي‌گردد، بعد از این که اين آب‌انگور از روزگار شراب بودن خود گذر کند، بعد از گذشت چهل روز از شراب بودن، سرکه می‌شود. حالا آيا باید این سرکه را با کلّ انگورها و خوشه‌‌هایی که در درون آن است، آب بکشند و همين‌طور آيا باید داخل آن خمره‌اي را كه در آن شراب بوده، شلينگ بگیرند و آب‌ بكشند؟ پاسخ منفي است؛ چون اگر بخواهند انگورها را خالی کنند، و بعد آن‌ها را آب بکشند، آن انگورها از بین می‌رود، و اگر هم بخواهند سرکه‌ها را آب بکشند که سرکه قابل آب کشیدن نیست. در خلال آب‌كشيدن، سركه با آب مخلوط می‌شود و از بين می‌رود.

چقدر پاکی مهم است كه وقتی شراب نجسِ حرام به سرکه تبدیل می‌شود و خود را از يك عنصر حرام تبديل به یک عنصر حلال می‌کند، خدا قبول کرده كه بگوید: با حلال شدن سرکه، پاکی هم به سراغ انگورها می‌آید. هم آن انگورها پاک مي‌شود، و هم آب آن انگور پاک مي‌شود و هم خمره‌اي كه آن آب‌انگور در آن قرار داشته، پاك مي‌گردد، و خوردن چنين آب‌انگوري هم مستحب مي‌شود.[5] پيامبر صلّي الله عليه و آله و سلّم می‌گوید: سركه چه خوراك نيكويي است، و چه فقير است خانه‌ای که در آن سرکه نیست.