حالا همین دیندار میخواهد مال مردم را رعایت کند؛ همین دیندار ميخواهد آبروی مردم را رعایت کند. جواني آمد خدمت امیرمؤمنان عليه السلام و گفت: من زنا مرتکب شدم و خداوند برای آن حد معین کرده است. من آمدم آن را به شما بگویم تا مرا حد بزنید و من پاك شوم. حضرت فرمود: در حق خودت داری اشتباه ميكني و خیالاتی شدهای. در واقع، مرد چنين گناهي کرده بود، اما دین به امیرمؤمنان عليه السلام، و به هر مؤمن دیگری دستور داده، به هر شکلی که ممکن است، کاری بکنید که آبروی گناهکار محفوظ بماند و به حد و قصاص نرسد. گفت: تو خیالاتی شدی، و فکر میکنی كه گناهکاری. مرد گفت: علی جان! من زنا کردم. حضرت فرمود: دیگر ادامه نده و بلند شو برو، تو اشتباه ميكني. اما حالا بعضیها مته به خشخاش میزنند تا گناه دیگران را کشف کنند؛ اما امیرمؤمنان عليه السلام اصرار دارد که گناۀ انجام شده، پنهان بماند. این دینداری است. مرد رفت و فردا آمد و گفت: علی جان! من زنا كردم. حالا من دارم ميگويم كه امیرمؤمنان عليه السلام به او گفت: هواي كوفه گرم است و تو دچار اختلال حواس شدی. مرد پاکدامن برو. دوباره حضرت او را بیرون کرد. مرد فردا براي بار سوم آمد و گفت: علی جان! من زنا کردم باز حضرت او را بیرون کرد. مرد براي بار چهارم آمد و گفت: علي جان! من زنا كردم. با اين اقرار دیگر آن مرد چهار بار اقرار کرد و حضرت را مجبور به اجراي حد نمود، و به قنبر گفت: او را بازداشت نما. حضرت خشگمين شد و گفت: چقدر رشت است كسي از شما برخي از كارهاي زشت را انجام دهد، بعد خود را پيش مردم بيآبرو كند. اگر اين مرد در خانه توبه ميكرد، به خدا قسم، توبهاش بين او و خداوند بهتر از اين بود كه من حد را بر او اجرا كنم.[7]
تقصیر خود آن مرد بود كه چهار بار اقرار كرد. او باید روز اول میرفت و دیگر هم نمیآمد.
حفظ آبروی مسلمان، حفظ آبروی خانوادهها لازم است. البته، آدم اشتباه میکند و مرتکب گناه میشود، اما گناه زبانِ آن كسي که گناه گناهکار را پخش میکند، سنگینتر از گناه گناهكار است. ممکن است كه گناهكار توبه کند و خدا هم او را ببخشد. اما خداوند دربارۀ آن کس كه گناۀ گناهكار را پخش کرده، درآيۀ نوزدهم سورة نور میگوید:
}إِنَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ.{
برای آن زبانی که گناه دیگری را بین مردم پخش کرده، عذاب دردناکی مهیا شده است.
مؤمن این گونه نیست كه بدي گناهكاران را پخش كند؛ مؤمن آبروساز است؛ مؤمن شخصیتساز است.