دراین زمینه پیامبر صلی الله علیه و آله میفرماید:«تَفَكُّرُ سَاعَةٍ خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ سَنَةٍ »، منظور از ساعت درروایت وقت قراردادی نیست، ساعت یعنی مقداری از زمان، که اگریک لحظه درباره نفس وعاقبت خود و حرفهای دیگران اندیشه کنی از عبادت یک سال در پرونده تو بهتر است.
مومن به لقاء رب امیدوار است، این امید را از وعدههای قرآن و راه عملی شدن امید کسب می کند. بااستقامت وشکیبایی ودقیق برخورد کردن با مشکلات، تحمل عبادات، فرار از شهوات خود را برای لقاء رب آماده کند، پروردگار در ادامه آیه میفرماید: « فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ »، روز لقاء به یقین خواهد رسید. من شنوای حرفهای تو و دانای به کارهای تو هستم، اگر بگویی من امید به لقاء تو دارم میدانم راست یا دروغ میگویی، خواستههایی هم داری من خواستههای تو را میشنوم، خوب باشد برآورده میکنم. مهم این است که انسان در مقابل شکم، غریزه جنسی و پول معاویه، مقاومت کند ونپذیرد و به جانب عدالت واقعی حرکت کند که عدالت خلاف طبع و شهوت و شکم انسان است.
ازاین رو امیر المومنین علیه السلام میفرماید:« َالْحَقُّ أَوْسَعُ الْأَشْيَاءِ فِي التَّوَاصُفِ وَ أَضْيَقُهَا فِي التَّنَاصُفِ»،
اگرگوینده متبحری بخواهد درباره عدالت سخنرانی کند،گسترده ترین مطلب برای سخن گفتن عدالت است. اگرکسی بخواهد به عدالت عمل کند، سخت ترین حقیقت که در وجود هر کسی نمیگنجد و تحمل هم نمیکند همین عدالت است.