از زمان آدم تاکنون زندگی همه اقوام و خانوادهها نشان داده است که همگی آنها پیچیده به مشکلات و سختیها و رنج های گوناگون بوده است. امیرالمؤمنین علیه السلام درخطبه قاصعه نهج البلاغه فرموده است:
برای خداوند آسان بود که خانه کعبه وصفا و مروه را در بهترین منطقه خوش آب وهوای جهان قرار بدهد و ساختمان کعبه و مسجد الحرام از طلا و نقره باشد، ولی مکان حج ومسجد الحرام را در محلی انتخاب کرد که مردم رنج و سختی ببینند و در سختیهای مناسک حج ، باطن خود را نشان بدهند که آیا مومن وراضی به دستورهای خدا هستند یا پشیمان میشوند.[1]
درحقیقت امیر مؤمنان علیه السلام میفرماید: آنان که مشکلات و زحمتهای حج را تحمل میکنند نشان میدهند مؤمن و راضی هستند و پاداش عظیم آخرتی و بهرههای مادی به حاجیان خواهد رسید.
اکنون رنج و سختیها را از مراسم حج به تمام زندگی بشرگسترش دهید که جاده بهشت است. یعنی خداوند اراده کرده است که جاده منتهی به بهشت با نابرده رنج گنج میسر نشود، این اراده پروردگار است. معدنی که بهشت و رضوان و احسان میشود و زندگی با رفاه ابدی بعد از عبور از مشکلات است.