اگر انسان به كتاب خدا به عنوان نسخه درمانكننده نظر كند و آن را در همه شؤون حيات خويش به كار گيرد، يقيناً فضاى حيات و عرصه زندگىاش از همه خوبىها پر مىشود و از همه شرور و آفات پاك مىماند.
حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام مىفرمايد:
«إنَّ اللَّهَ تَعَالى أَنْزَلَ كِتَاباً هَادِياً بَيَّنَ فِيهِ الخَيْرَ والشَّرَّ فَخُذُوا نَهْجَ الْخَيْرِ تَهْتَدُوا وَاصْدِفُوا عَنْ سَمْتِ الشَّرِّ تَقْصِدُوا».
بىترديد خداى بزرگ كتاب با عظمتى را نازل كرد كه خير و شر را در آن تبيين فرمود، پس راه خير را با قدرت بدن و جان و قلب انتخاب كنيد تا به رشد و كمال برسيد و از جانب شر با همه وجود روى برگردانيد تا به اعتدال و ميانهروى برسيد.
صحيح برخورد كردن با قرآن، انسان را در همه زمينههاى زندگى به كمال لازم مىرساند و او را از خير دنيا و آخرت بهرهمند مىسازد و سلامت مادّى و معنوى او را تأمين مىنمايد و به رضايت خدا و بهشت و رضوان مىرساند و آدمى را چون خود قرآن به ارزشهاى ملكوتى آراسته مىكند و از وجود وى منبعى پر بركت و شجرهاى پر ثمر به وجود مىآورد.