رحمت حق و عالم رحم

بحث به اینجا رسید که باید رحمت حضرت حق را در آثارش مشاهده کرد. در مورد بحث نطفه تا آنجا بیان شد که نطفه مرد به رحم همسرش منتقل می‌شود. خود قرآن هم پیرامون زندگی جنین در رحم توضیح می‌دهد. رحم زن، برای کسانی که متخصص این علم هستند عالم عجیبی است و دستگاهی مشابه آن در تمام عالم یافت نمی‌شود. قرآن آن را دارای تاریکی‌های سه گانه می‌داند. نطفه از تاریکی‌های اول و دوم می‌گذرد و سپس در تاریکی سوم با نطفه زن تلاقی می‌کند. از میان آن همه اسپرم و اوول که به یکدیگر می‌رسند فقط یکی از آن‌ها با دیگری ترکیب می‌شود و آن‌ها زندگی را برای مدت نه ماه در رحم ادامه می‌دهند. سپس همان نطفه، سر و سینه و گردن و دست و پا و صدها عضو دیگر پیدا می‌کند و هر ‌یک هم در جای خاص خودش قرار می‌گیرد به طوری که مثلاً محل سر با سینه اشتباه نمی‌شود، انگشت‌ها بسته نمی‌مانند و دست به پهلو نمی‌چسبد. اینجاست که گفته می‌شود: «انظروا الی آثارنا فان آثارنا تدل علینا»

در این دوره از زندگی جنین عجایب بسیاری اتفاق می‌افتد که همگی از رحمت خداست و ما باید بسیار گریه کنیم از این‌که از او دوریم و رحمتش را مشاهده نمی‌کنیم. اگر من بخواهم گلایه‌های خودش را نقل کنم تا شب باید بنشینیم و گریه کنیم. در احادیث قدسی گلایه‌های بسیاری از ناحیه آن حضرت آمده که مثلا من برای شما چه کارهایی کردم تا شما را به این دنیا آوردم و چه بسیار نیروهایی را در تمام عالم مأمور کردم که به کار شما برسند و شما کنون که مکلف شده‌اید در همین اول تکلیف با من قهر کرده‌اید!

از عجایب دوره جنین آنکه سر طفل در رحم مادر به سوی قلب مادر است و هنگام تولد اگر بخواهد به همین شکل متولد شود هم مادر آسیب می‌بیند و هم بچه تلف می‌شود، اما در نزدیکی زمان تولد، وجود مقدس حق طفل را برمی‌گرداند که مادر اذیت نشود و طفل هم آسیب نبیند و از بین نرود. امام حسین (ع) در دعای عرفه‌اش مراحل خلقت هر‌یک از ما را در رحم مادر شرح می‌دهد و سپس می‌گوید: مولای من! در تمام مراحل چه مواظبت‌هایی از من کردی! راوی می‌گوید: هنگامی که امام حسین (ع) محبت‌های خدا را برمی‌شمرد، مانند دو مشک آب که دربش را باز کرده باشند از چشمان مبارکش اشک می‌ریخت که ای وای تو درباره من چقدر رحمت داشته‌ای و چقدر محبت نموده‌ای!؟

موقع تولد نیز مأموران حق به دو طرف بدن مادر حرارت بسیار زیادی می‌دمند تا استخوان‌های اطراف بدن مادر مثل آهنی که آن را با حرارت نرم می‌کنند نرم شود، به طوری که به هنگام تولد کودک، نه استخوان مادر لطمه ببیند و نه جمجمه کودک شکسته شود و نه چشمان لطیف و کوچک او بر اثر فشار از حدقه بیرون بپرد و نه گوش کودک پاره شود و راحت به دنیا بیاید.  به آثار رحمت حق نگاه کنید. رحمت در یک شکل آن به صورت همین مقررات تکوینی تجلی می‌یابد. این رحمت اختصاص به ما انسان‌ها ندارد و بلکه بر زندگی نباتات و حیوانات نیز حاکم است؛ یعنی همه جا رحمت هست و به همین جهت به ما اصرار می‌کنند که این رحمت را ببینید.