یکی بودن سخنان معصومین

اتفاقاً در روایات ما هم هست که می‌توان کلام امام صادق (ع) را به امام باقر (ع) یا کلام ابی‌عبدالله (ع) را به امیرمؤمنان (ع) نسبت داد و باز گفته‌اند که «کلهم نور واحد»، این‌ها همه یک نور، یک روح و یک واقعیت‌اند که فانی در وجود مقدس حضرت حق می‌باشند. بنابراین، اگر گفتیم «قال رسول الله» یا «قال الصادق» یا «قال الباقر»، این‌ها به معنای همان «قال الله» است. اهل تسنن هم در کتاب‌هایشان از ابن عباس نقل کرده‌اند که گفت: من در طواف کعبه بودم و حضرت حسین (ع) را دیدم که طواف می‌کرد و یک مرتبه صدایی آسمانی به گوشم رسید که می‌گفت: هر‌کسی می‌خواهد دستش در دست خدا گذاشته شود بیاید و با حسین بن علی (ع) دست بدهد.

ابن ابی الحدید نیز می‌گوید که من درباره علی (ع) چه بگویم؟ اگر بگویم در نجف حضرت آدم (ع) را دفن کرده‌اند قانع نمی‌شوم و اگر بگویم که نوح (ع) یا ابراهیم (ع) را دفن کرده‌اند باز دلم آرام نمی‌شود، مگر اینکه خودم را راحت کنم و بگویم در نجف، نور خدا را دفن کرده‌اند و غیر از این، مرا قانع نمی‌کند. حق هم همین است و آن هاتف غیبی نیز همین حقیقت را به هنگام شهادت آن حضرت ندا داد: «تهدمت والله ارکان الهدی». و نیز نقل شده که وقتی شمشیر به فرق آن حضرت خورد تمام ملکوتیان، چهره نوری امیرمؤمنان (ع) را در ملکوت به رنگ سرخ دیدند. پس علی (ع) همه جا هست. در زیارت جامعه کبیره هم می‌خوانیم: «و ارواحکم فی الارواح». و علی (ع) هر‌کجا باشد خدا و پیامبر (ص) هم همانجا هستند. پیامبر (ص) فرمود: «علی مع الحق و الحق مع علی یدور حیثما دار» این‌ها هر‌کدامشان هر‌جا باشند همه آن‌ها آنجا هستند. بنابراین، فرقی نمی‌کند که «قال الله» بگوییم یا «قال رسول الله(ص)» و یا «قال امیرالمؤمنین(ع)».