كعبه، مركز بركات و هدايت‏

[مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ‏] .

كه پر بركت و وسيله هدايت براى جهانيان است.

آن روز كه ابراهيم بزرگ آن قهرمان توحيد و معنى، هاجر و اسماعيل را به سرزمين مكه آورد، از قطره‏اى آب و ذره‏اى علف سبز در آن منطقه خبرى نبود، بنا به نقل قرآن مجيد عرضه داشت:

پروردگارا! من زن و فرزندم را نزد خانه تو، در سرزمينى خشك و غير قابل كشت، سكونت دادم، خداوندا! به خاطر اين كه نماز به پاى دارند، تو اى آگاه بر تمام احوال، دل مردمان را به ايشان توجه ده و از انواع ميوه‏ها و نعمت‏هايت آن مردم را بهره ده تا به شكر تو برخيزند.

نتيجه مبارك بودن آن جايگاه و قبول شدن خواسته ابراهيم را در مسافرت ميليونى مسلمانان به آن جايگاه مى‏بينيد.

اين مسئله از يك جهت و از جهت ديگر مبارك بودن اين خانه در اين است كه با كشش معنويش هزاران دل را منقلب كرده و هزاران نفس را از آلودگى پاك و هزاران معصيت كار را به صحنه باعظمت توبه مى‏كشد.

هدف از هادى بودن آن جايگاه هم در اين است كه مردم در آن محل و محيط مسجد الحرام و مقامات ديگر، به شرط اجراى مناسك به طور صحيح، راه تحصيل خير دنيا و آخرت را يافته و به مقام قرب حق و خشنودى آن جناب نزديك مى‏شوند.

مسلم است كه از زمان بناى كعبه كه همزمان شروع حيات آدم در كره خاك بوده، اين مركز مبدأ و منبع پخش نور و بركت و مركز هدايت بندگان و راهنمايى ايشان به سوى حقايق عالى بوده و همان جاست كه قرآن مجيد براى هدايت بشر و دستگيرى انسان و ايجاد تحول همه جانبه در حيات، نازل شده و راه بينش وسيع به وسعت ظاهر و باطن جهان را به روى آنان گشوده است.

كعبه، آرى كعبه، همان مركزى كه در آن و از بركت و هدايت آن مناسك عالى حج انجام مى‏گيرد و با توجه به مناسك آن و دقت در اسرارش، آدمى از شرك و زندقه، نفاق و دورويى، قوميت و عصبيت، تكبر و نخوت، اسارت و ذلت، وساير پليدى‏ها دور شده و به جميع مراتب هدايت اگر بخواهد مى‏رسد.

كعبه، به آدمى مى‏آموزد كه بنده پاك از شوائب محبوب خداست، تعليم مى‏دهد كه جامعه اسلامى بايد در تمام شؤون زندگى داراى وحدت كلمه باشد و به اهل استطاعت درس مى‏دهد كه از استطاعت مالى و بدنى خود در راه اعتلاى كلمه حق بكوشيد و به نداى تمام مظلومان و مستمندان و دردمندان جواب مثبت داده و همه ساله با تشكيل دادن اين اجتماع عظيم، به رفع نيازها و گرفتارى‏هاى ملل اسلامى اقدام كنيد و گرفتاران در بند اسارت را برهانيد و براى حفظ استقلال مادى و معنوى امت اسلامى ايجاد ضمانت نماييد.

كعبه، درس محبت و دوستى و درس اخوت و برادرى و درس عدل و مواسات و صفا و صميميت مى‏دهد.

كعبه، در پرتو عظمت و معنويتى كه دارد، راهنماى مسلمانان به سوى سعادت‏ دنيا و آخرت است و به غير مسلمانان هم راه ايجاد اتفاق و اتحاد را آموخته و به آنان مى‏گويد: براى رفع مشكلات اجتماعى، نياز مبرم به يك مجتمع سالم و پاك دارند.

[هُدىً لِلْعالَمِينَ‏].

و وسيله هدايت براى جهانيان است.