یک سلسله از نعمتها به گونهای است که اگر بخواهید درست مصرف کنید باید حق دیگران را در آنها ادا نمایید. مثلا نعمت مقام از این جمله است و باید آن را به جای خودش به کار ببرید.
)إِنَّ اللهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْل
ای مقامداران! مقامتان را درست مصرف کنید. این مقامی که خدا به شما داده است در حقیقت کلید است برای این که قفل مشکلات مردم را باز کنید و وای به حال کسانی که مقامشان به جای این که کلید باشد قفل بشود و مشکلی بر مشکلات مردم بیفزاید. با مردم خوب رفتار کنید و جواب آنان را خوب بدهید. به مردم نگویید بروید و فردا بیایید، بلکه همین امروز جوابشان را بدهید. آن شخصی که به مردم گفت وقت ندارم، وقتی که به مدینه آمد، امام موسی بن جعفر(ع) سه شبانه روز او را به حضور خود راه نداد. مقام، کلید الهی است برای باز کردن قفل مشکلات مردم، نه برای سینه سپر کردن جلوی مردم و نه برای این که بایستید تا درب ماشین را برایتان باز کنند. و نیز وای به حال شما اگر از امر به معروف و نهی از منکر خوشتان نیاید، بلکه باید بپذیرید و قبول کنید؛ چون: «كُلُّكُمْ رَاعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِه».