مسئولیت‌شناسی پیامبر(ص) در برابر نعمت‌ها

جمله‌ای در خطبه‌ اول نهج‌البلاغه در باره نبوت آن حضرت می‌باشد که نشان دهندة شخصیت باعظمت این انسان ملکوتی و ربانی است؛ کسی که وجود مقدسش دارای مقام جمع الجمعی بوده، یعنی ‌آنچه که تمام ملائکه عالم و تمام خوبان عالم داشته‌اند به تنهایی به ایشان عنایت شده است. 

امیرمؤمنان(ع) می‌فرماید: همه پیامبران از آدم تا حضرت عیسی بن مریم: با این که شایسته‌ترین بندگان خدا بوده‌اند، ولی پروردگار بزرگ عالم برای امضای پرونده آنها درباره نبوت پیامبر اسلام از آنها اقرار گرفته است. با این جمله‌ای که حضرت در خطبه اول دارند و در کتاب‌‌های باعظمتی مثل اصول کافی نیز هست و با هفت مقامی که پروردگار عالم در قرآن مجید برای پیامبر بیان می‌کند معلوم می‌شود که این مرد به تنهایی، هم دارندة تمام نعمت‌های معنوی بوده و هم مسئولیتش را در برابر تمام نعمت‌ها به طور کامل انجام داده است.

من در گفتار بیداران راه خدا دیدم که این بزرگواران دربارۀ دنیا و نعمت‌‌های دنیا می‌فرمایند: مجموع نعمت‌‌های دنیا خلاصه شده در سه نعمت است: نعمت خوراک، نعمت پوشاک و نعمت مسکن. تمام کسب‌ها، تجارت‌ها، صنعت‌ها، کشاورزی‌ها، تشکیل دولت و حکومت‌ها، در جنبة مادی‌شان، در همین سه نعمت خلاصه شده‌اند.