پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

نعمت های الهی - جلسه بیست و سوم (2) - (متن کامل + عناوین)

نعمت های الهی - جلسه بیست و سوم (2) - (متن کامل + عناوین)

 

 

پذیرایی پروردگار

درحقیقت پروردگار فرموده که خود من هم منتظر آنها هستم و راهشان که تمام شود و به منزل قرب و لقا و وصال که برسند ساقی آن مجلس خودم هستم و خودم در کام جان آنان شراب طهور‌ می‌ریزم.

در صراط مستقیم، رأی، رأی خداست نه رأی من، و هوا، هوای خداست نه هوای من، و پیداست که اگر کسی سالک صراط مستقیم باشد کار سختی در پیش دارد. 

برخی از شما مؤمنان را خدا چند سال دیگر، و بعضی را در مدتی کمتر، خود خدا می‌خواهد با آن شراب طهور پذیرایی کند، این بهتر است یا این که  از دست این و آن زهر در کامتان ریخته شود؟

عرفـاتِ عشق‌بـازان سـر کـوی یار بـاشد          به طواف کعبه زین در نروم که عار باشد[9]

آدم عاقل مگر زهر‌ می‌خورد؟ آن‌ هم از دست‌هایی که شاید در عمرشان یک دفعه هم وضو نگرفته‌اند. آیا شما می‌خواهید از این دست‌ها که در تمام عمر در خانه خدا بلند نشده است تغذیه کنید؟ از این تغذیه به کجا می‌توانید برسید؟ بعضی دست‌ها هم تا حالا یک مرتبه قرآن کریم را برنداشته است، آیا اینها را‌ می‌خواهید به گردن خودتان بیندازید؟ این دست‌ها که به گردن‌ می‌افتد همان زنجیری است که خداوند در قرآن کریم‌ در باره‌اش می‌فرماید:

)إِنَّا جَعَلْنا في‏ أَعْناقِهِمْ أَغْلالاً فَهِيَ إِلَى الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُون‏([10]

آیا می‌خواهید چند سال دیگر باشید و مثلا چشم دختر نامحرمی در انتظار شما باشد و شما را برانداز کند بعد هم خسته شود و شما را رها کند و سراغ فرد دیگری برود؟ یا یک جوان می‌خواهد منتظر باشد تا کی فلان دختر هرزه به سراغش می‌آید؟

 

بی‌ارزشی گناه

اگر ما بخواهیم در صراط مستقیم قرار بگیریم ـ یعنی در حق خودمان حلال و حرام خدا را بفهمیم و مسئولیت خودمان را در برابر نعمت‌ها بفهمیم ـ اگر ده، بیست سال دیگر هم‌ می‌خواهیم باشیم، دیگر این سال‌ها ارزش گناه کردن را ندارد، گناهانی که هر چه‌ ‌خواستیم قبلا انجام دادیم. اگر راه کج خوشمزه بوده، که رفتیم و لذتش را چشیدیم و همه گناهان را امتحان کرده‌ایم، گوش ما هم که موسیقی و صدای خواننده‌های شیطانی را شنید و چشممان هم قیافه‌های گوناگون را دید، پس دیگر چه‌ می‌خواهیم انجام دهیم؟ باید از امروز چشم و گوش و دست و پا را عوض کنیم و مسیر شهوت را برگردانیم و جلوی شکممان را بگیریم. از ماه رمضان، این مهمانی خدا هم که چیز زیادی نمانده است و فردا تمام می‌شود.

گرچه مستیم و خرابیم چو شب‌های دگر    باز کـن ساقی مجـلس سر مینای دگر

 

پایان راه و رفع خستگی

کاری کنیم که در پایان این مسیر که خسته شدیم پس از این‌همه جهاد، نماز، روزه، امر به معروف و نهی از منکر، خدمت به خلق و این‌همه بیداری شب و سحر و این‌همه گریه و دعای کمیل، به ما بگویند:

)يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمـُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعي‏ إِلى‏ رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلي‏ في‏ عِبادي * وَ ادْخُلي‏ جَنَّتي‏([11]

بعد هم در باغ‌ها بنشینم و شاهد باشیم که:

)في‏ جَنَّةٍ عالِيَةٍ * لا تَسْمَعُ فيها لاغِيَةً * فيها عَيْنٌ جارِيَةٌ * فيها سُـرُرٌ مَرْفُوعَةٌ * وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ * وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ * وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ([12]

اینجا تنها هم نیستی و خیلی‌ها هم منتظر تو هستند. امیرمؤمنان (ع) می‌فرماید: «فَإنَّمَا يُنْتَظَرُ بِأوَّلِكُمْ آخِرُكُمْ».[13]

همچنین می‌فرماید: من، پیامبر، حسن و حسین همه به انتظار هستیم که چه کسانی در این جاده به منزل آخر‌ می‌رسند. همه منتظرند که استقبال کنند و چه استقبال کنندگانی! )فَادْخُلي‏ في‏ عِبادي * وَ ادْخُلي‏ جَنَّتي(‌[14]

 

مهمانی شب آخر

 از اول هم در ایران رسم خوبی بوده و همه به هم‌ می‌گفته‌اند که شب آخر شب مزد است. ما تا دیشب توقع نداشتیم که چیزی به ما بدهند و می‌گفتیم بگذار آخر کار ببینیم چه‌ می‌شود. اما حالا به آخر کار رسیده‌ایم. خدایا با ما می‌خواهی چه کنی؟ ما که کار خودمان را کردیم، نمازمان را خواندیم، احیا گرفتیم، شب را بیدار ماندیم، در مجالس مذهبی رفتیم، توبه و گریه کردیم و حالا آخر ماه رمضان است، پس ای ساقی مجلس، ما را تشنه برمگردان و از شراب طهور به ما عنایت کن!

خدایا! امشب شب آخر است. هر شب تو مهمان داشتی، اما امشب تو مهمان ما هستی و با شب‌های دیگر تفاوت دارد.

باور از بخت ندارم که تو مهمان منی          خیمه سلطنت آنگاه فضای درویش[15]

امشب تو مهمان ما هستی! ما دیگر به آخر منزل رسیده‌ایم. حالا این‌ها که سالک راه هستند چه عظمتی دارند!

پیامبر خدا (ص) در روایتی می‌فرماید:

إِنَّ الْجـَنَّةَ لَأَشْوَقُ إِلَى سَلْمَانَ مِنْ سَلْمَانَ إِلَى الْجـَنَّةِ وَ إِنَّ الْجـَنَّةَ لَأَعْشَقُ لِسَلْمَانَ مِنْ سَلْمَانَ إِلَى الْجـَنَّة...[16]

بهشت به دیدن سلمان عاشق‌تر است تا سلمان به دیدن بهشت. این یعنی چه؟ یعنی بندة من، تو هر قدر مرا‌ بخواهی باز خواسته‌ات محدود است، ولی من که تو را‌ می‌خواهم برای من حدی ندارد و آن‌قدر تو را‌ می‌خواهم که خودم ساقی مجلست می‌شوم.‌ او می‌فرماید: )وَ سَقاهُمْ رَبُّهُم‏([17] و‌ نمی‌فرماید: )وَ سَقاهُم‏ مَلَائِکَةُ الله(. الان نشانه‌های بسیاری هم داریم که تو پیش ما هستی و ما را قبول کرده‌ای، چراکه در دلمان احساس دیگری داریم که قبل از ماه رمضان آن را نداشتیم. این ماهت را طور دیگری نشان‌مان دادی که قبلا‌ نمی‌دیدیم، پس حتما از آن شراب طهور قطره‌ای به ما چشانده‌ای، اما ما‌ می‌خواهیم درِ ظرف را باز کنی و ما را سیراب کنی که دیگر ما دنبال این و آن ندویم و گرسنه شهوت و پول و مقام نباشیم. از آن شراب آن‌قدر به ما بنوشان که اگر ما را قطعه قطعه کنند، هر قطره خون‌مان که بر روی زمین‌ می‌ریزد یا الله از آن نقش ببندد.

گر‌ می‌خری شکسته تو، ما خود شکسته‌ایم


ور خسته می‌پذیری، ما سخت خسته‌ایم


لطف تو می‌گشاید اگر کار بسته را


ما پای خود به دست خود ای دوست بسته‌ایم[18]


خودت نوبت به ما داده‌ای و گفته‌ای که هر کس در شب‌های قبل نتوانسته خودش را به من برساند که من از او عیادت بکنم و او را معالجه نمایم شب آخر بیاید.[19] پس ما بی‌خود نیامده‌ایم و هرگز نمی‌رویم.

و السلام علیکم و  رحمهٔ الله و  برکات

پی نوشت ها:


[8]. عماد خراسانی.

[9]. کمال الدین خجندی.

[10]. یس (36): 8؛ گویا غُل‌هایی بر گردن‌هایشان نهاده‌ایم که تا زیر چانه‌هایشان قرار گرفته، و در نتیجه سرهایشان بالا مانده آن‌گونه که از دیدن هرچیزی و فهم هر حقیقتی محروم و عاجزند!

[11]. فجر (89): 27 ـ 30؛ آن‌گاه خداوند به بندگانِ با ایمانش خطاب می‌کند: ای روح آرام‌یافته! به سوی پروردگارت بازگرد! در حالی که تو از او خشنودی و او هم از تو خشنود است . پس در بین بندگان راستینم در آی! و در بهشت ویژه‌ام وارد شو!

[12]. غاشیه (88): 10 ـ 16؛ در بهشتی بَرین جای دارند.  در آن‌جا سخنی بیهوده نمی‌شنوند.  چشمه‌ای روان در آن است. تخت‌هایی با ارزش و برافراشته در آن‌جاست.  و در کنار چشمه‌ جام‌هایی نهاده‌اند.   و بالش‌هایی ردیفِ هم چیده‌اند.  و در آن‌جا فرش‌هایی زربافت گسترده‌اند تا بهشتیان از نشستن روی آن‌ها بهره‌مند شوند.

[13]. نهج البلاغه: خطبه 21؛ سبکبار شوید تا ملحق گردید، که رفتگان شما را بازداشته اند تا آخرین شما به آنها ملحق گردند.

[14]. فجر (89): 29 و 30.

[15]. سعدی، غزلیات.

[16]. روضهٔ الواعظين و بصيرهٔ المتعظين: ‏2 / 282.

[17]. انسان (76): 21.

[18]. میرزا حبیب خراسانی.

[19]. «فاذا کانَ اخِرُ لیلةٍ من شهر رمضان، اَعتَقَ فیها مثل ما اعتق فی جمیعه» بحارالانوار: 95/187.

منبع
  • پایگاه عرفان