استاد انصاريان: رهايي از ترس با محبت اهل بيت امکان‌پذير است

استاد حوزه و دانشگاه با بيان اينکه «رضايت الله» و «جنت‌ الله» دو نعمت بسيار بزرگ و غيرقابل شمارش است که خداوند به انسان ارزاني داشته است، گفت: خداوند اين دو نعمت را در پناه ولايت رسول خدا و اهل بيت و عبادت به انسان عطا کرده است.

به گزارش اديان نيوز، حضرت استاد حسين انصاريان، استاد حوزه و دانشگاه، با بيان اينکه خداوند نجات انسان را در پناه ولايت و رسول خدا (ص) و اهل بيت و ائمه طاهرين (ع) قرار داده است، ادامه داد: رسول خدا (ص) به وسيله عبادت و بندگي خداوند قلب‌هاي انسان‌ها را به نور ايمان روشن و منور کردند.

وي با بيان اينکه عبادت و بندگي خداوند معدن و گنجينه بي‌انتها است که انسان در پناه تمسک به ولايت آن را به دست مي‌آورد، اظهار داشت: «جنت الله» و «رضايت الله» دو نعمتي هستند که انسان در پناه عبادت خداوند و ولايت استخراج مي‌کند و انساني که بندگي خداوند را برگزيند به اين دو دست يافته و همان‌طور که خداوند در قرآن کريم بيان فرموده رضايت از بندگان نعمت ويژه خداوند به بندگان است و خداوند از هر کس راضي باشد نعمت رضايت را به او داده و چنين انساني هيچ ترسي از مرگ ندارد.

استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به اينکه عبادت خداوند به دو دسته عبادت حالي و مالي تقسيم مي‌شود، گفت: عده‌اي تنها خداوند را به واسطه رسيدن به بهشت و نعمت‌هاي گوناگون عبادت مي‌کنند که اين نوع عبادت مالي است اما عده‌اي ديگر تنها خداوند را براي کسب رضايتش عبادت مي‌کنند و خداوند را تنها به خاطر خودش مي‌خواهند و از عبادت او به دنبال رسيدن به بهشت نيستند که اين عبادت، عبادت حالي است و ويژه بندگان خاص خداوند و عرفا است.

استاد انصاريان با اشاره به اينکه عده‌اي با وجود اينکه محبت اهل بيت (ع) را در سينه دارند از مرگ وحشت دارند، تأکيد کرد: کسي که محبت به اهل بيت (ع) را در زندگي با خود به همراه دارد نبايد از هيچ چيز بترسد زيرا تمام کائنات در پناه رحمت اهل بيت بوده و ما اگر در مسيري که اهل بيت (ع) مشخص کرده‌اند حرکت کنيم در تمامي احوال از خداوند رضايت داشته و از هيچ چيز نمي‌هراسيم.

وي با اشاره به اينکه اهل بيت (ع) هرگز ار مرگ نمي‌هراسيدند، يادآور شد: امام حسين (ع) با وجود اينکه آماده شهادت و جانبازي در راه خدا بودند يک شب را از عمر سعد در کربلا فرصت گرفتند و تمام آن شب را به عبادت و استغفار پرداختند که اين موضوع نشان مي‌دهد انسان بايد همواره با تمسک ولايت خداوند را عبادت کند زيرا عبادت خداوند انسان را در کنار نعمت بهشت به نعمت رضايت خداوند که ويژه‌ترين نعمت در عالم هستي است نزديک مي‌کند.