محصول خودشناسى‏

انسان چون خود را بشناسد بر خود لازم و حتم مى‏بيند كه به صفات الهى آراسته شده و از رذايل و اوصاف شيطانى دور گردد؛ ولى اگر خود را نشناسد، آراستگى به اوصاف حميده را حتم ندانسته و دورى از زشتى‏ها را لازم نمى‏بيند و بدون ترديد در ميدان جهل به خود از خوبى‏ها دور مانده و مصون از بدى‏ها نخواهد بود.

حضرت على عليه السلام مى‏فرمايد:

مَنْ لَمْ يَعْرِفْ نَفْسَهُ بَعُدَ عَنْ سَبيْلِ النَّجاةِ وَخَبَطَ فِى الضَّلالِ والْجَهالاتِ .

 «هر كه خود را نشناخت از راه نجات دور ماند و در وادى گمراهى و نادانى‏ها قدم نهاد».

كسى كه داراى دانش و فضل است و در حد استعداد خود از علوم مختلفى آگاه است؛ ولى خود را نمى‏شناسد، نبايد از او توقع خير و پاكى و سلامت داشت.