قرآن مجيد در بسيارى از آياتش، زمين را آيتى از آيات حق و دليل توحيد و نشانه قدرت و علامت عنايت و محبت و لطف حضرت حق مىداند.
[الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً] .
آن پروردگارى كه زمين را براى شما بسترى گسترده.
[وَ هُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ فِيها رَواسِيَ وَ أَنْهاراً] .
و اوست كه زمين را گسترانيد، و در آن كوههايى استوار و نهرهايى پديد آورد.
[وَ اللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها] .
و خدا از آسمان آبى نازل كرد، و زمين را به وسيله آن پس از مردگىاش زنده ساخت.
[الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ سَلَكَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا] .
همان كسى كه زمين را براى شما بسترى گسترده قرار داد، و براى شما در آن [به خاطر آسان شدن رفت و آمدتان] راههايى پديد آورد.
[إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا].
يقيناً خدا آسمانها و زمين را از اين كه از جاى خود منحرف شوند [و فرو ريزند] نگه مىدارد.
[اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَراراً]
خداست كه زمين را براى شما جايگاه امن و آسايش آفريد.
[وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ بِساطاً].
و خدا زمين را براى شما فرشى گسترده قرار داد.
[أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفاتاً] .
آيا زمين را فراهم آورنده [انسانها] قرار نداديم؟
زمين با هزاران عوامل آسايش و رفاه، يكى از نشانههاى بارز حكمت و قدرت خداوندى است، به همين جهت، قرآن مجيد انسان را به انديشه در عجايب و اسرار آن دعوت مىكند.
سطح زمين داراى وسعت زيادى است، تا انسانها بر حسب امكانات علمى و قدرتهاى صنعتى خود از اين عرصه پهناور، از اين گنج خدا داده استفاده كنند و وسايل رفاه و تمدن خود را مهيا كنند.
مجموع مساحت زمين به 509 ميليون كيلومتر مربع بالغ مىشود كه 361 ميليون آن را درياها فرا گرفته و 148 ميليون قسمت ديگر را خشكىها تشكيل مىدهند.
وسعت زمين به اندازهاى است كه به هر فردى از جمعيت كه به چهار هزار ميليون بالغ مىگردند 170 هزار متر مربع مىرسد و اگر فقط خشكىها را در نظر بگيريم سهم هر نفرى 49 هزار متر مربع است.
راستى، اگر زمين اين وسعت را نداشت، مردم مانند كسانى بودند كه در قلعهاى محصور باشند، لذا قرآن كريم در ضمن بيان نعمتهاى الهى از وسعت زمين در سوره عنكبوت آيه 58 سخن گفته است.
وزن كره زمين به 000، 000، 000، 000، 000، 000، 955، 5 بالغ مىگردد، تنها وزن هوايى كه زمين را احاطه كرده است 000، 000، 000، 000، 000، 263، 6.
حجم زمين 000، 000، 320، 083، 1.
فراهم شدن وسايل حيات، معلول فصول چهارگانه است، در فصل بهار، حرارت ملايم و جانبخش خورشيد، باران پر بركت و نسيم فرحانگيز، زمين را زنده مىكند، چشمهها مىجوشد، جوىها جارى مىگردد، درختها شكوفه مىكند، دانهها مىرويد، دامن دشت و صحرا سرسبز و خرم مىشود.
در فصل تابستان، اشعه گرم آفتاب، معادنى در اعماق زمين و دل كوهها و آغوش سنگها تربيت مىكند، رشد و تكامل گياهان تأمين مىگردد و ميوهها و محصولات مىرسند.
در فصل پاييز، انواع نعمتها و مواهب حيات در دسترس قرار مىگيرد و ذخيره غذايى جانداران مهيا مىشود.
در فصل زمستان، سكوت و خواب عميقى زمين را فرا مىگيرد و به يك استراحت نسبتاً طولانى مىپردازد، ضمناً به جهت مساعدت و سردى هوا، باران و برف فراوان از آسمان فرو مىريزد، در نتيجه زمين كهنسال براى زندگى جديدى آماده مىشود.
علت پيدايش اين فصول، حركت انتقالى زمين است كه در 365 روز و 5 ساعت و 48 دقيقه و 40 ثانيه، در يك مدار بزرگى كه طول آن 930 ميليون كيلومتر است، يك مرتبه به دور خورشيد مىگردد و در نتيجه آن، سال پديد مىآيد.
سرعت حركت انتقالى زمين در هر ثانيه 29 كيلومتر و نيم و در هر دقيقه 1770 كيلومتر است .
زمين منبع تمام نعمتهاى مورد نياز انسان است، چيزى در زندگى بشر لازم نيست، مگر اين كه وجود مقدس حضرت حق در روى زمين، يا در درياها يا در دل زمين قرار نداده باشد.
به قول صاحب كتاب علم و زندگى :
«اگر لحظهاى درباره آنچه از فلز ساخته مىشود بينديشيم فوراً، هواپيما، كشتى، قطار، پلهاى فلزى، انواع و اقسام ماشينها، بخارى، ميخ، پيچ و مهره و پول و هزاران چيز ديگر در نظر مجسم مىشود، آيا مىتوانيد تصور كنيد كه بدون اين وسايل، زندگى ما با حالا چه فرقى داشت؟!»