انديشه در خلقت زنبور عسل‏

خداوند متعال در اين باره به انديشه دستور مى‏دهد و مى‏فرمايد كه با مَركب فكر مى‏توان به او رسيد:

«إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ».

يقيناً در آفرينش آسمان‏ها. و زمين، و آمد و رفت شب و روز، نشانه‏هايى [بر توحيد، ربوبيّت و قدرت خدا] براى خردمندان است.

«وَ أَوْحى‏ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا يَعْرِشُونَ* ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ».

و پروردگارت به زنبور عسل الهام كرد كه از كوه‏ها و درختان و آن‏چه [از دار بست‏هايى‏] كه [مردم‏] بر مى‏افرازند، براى خود خانه‏هايى برگير. آن‏گاه از همه محصولات و ميوه‏ها بخور. پس در راه‏هاى پروردگارت كه براى تو هموار شده [به سوى كندو] برو. از شكم آن‏ها [شهدى‏] نوشيدنى با رنگ‏هاى گوناگون بيرون مى‏آيد كه در آن درمانى براى مردم است. قطعاً در اين [حقيقت‏] نشانه‏اى [بر قدرت، لطف و رحمت خدا] ست براى مردمى كه مى‏انديشند.

قرآن مى‏فرمايد كافى است از ميان اين همه مخلوق تنها در زندگى زنبور عسل انديشه كنيد.

دانشمندان تا حال به اين نتيجه رسيده‏اند كه زنبورها، كه موجودات بسيار كوچكى هستند و حتى از سر انگشت انسان هم كوچك‏ترند، براى اداره امور زندگى خويش، از 460 دانش گوناگون استفاده مى‏كنند. حال، پرسش اين است كه خدا اين 460 رشته علم را در كدام قسمت و كدام عضو اين حيوان قرار داده است؟ اگر سر زنبور را قطع كنند و مغزش را بشكافند، اندازه آن بسيار كوچك است، ولى واقعاً به 460 دانش آگاه است كه يكى از آن‏ها علم هندسه است. هنوز در كره زمين مهندسى به‏ دقت زنبور عسل نيامده است. زنبور در لانه‏اش حدود نهصد تا هزار حفره شش‏گوش مى‏سازد. البته، فقط عده‏اى از آن‏ها لانه مى‏سازند. دقيق‏ترين ميلى‏مترسنج‏هاى عالم را در اين لانه به كار گرفته‏اند، طورى كه خانه‏هاى ساخته شده با هم هيچ تفاوتى ندارند.

دستگاه‏هايى هم كه در بدن اين حشره است بسيار اعجاب‏آور است. زنبور وقتى روى گُل مى‏نشيند سعى مى‏كند شيره گل را بمكد. اكثر گل‏هايى كه زنبور روى آن‏ها مى‏نشيند تلخ‏اند. در بدن اين موجود دستگاهى وجود دارد كه مواد تلخ را جذب مى‏كند و اين در حالى است كه ما انسان‏ها از مواد تلخ فرارى هستيم، ولى او عاشق مواد تلخ است. او مواد تلخ گل را به شيرين‏ترين مواد عالم تبديل مى‏كند و به گونه‏اى اين مواد را مى‏سازد كه بر خلاف تمام مواد عالم ضدّ ميكرب است. هندوانه، لوبيا و حتى لباس‏هاى ما ميكرب مى‏گيرند. شكر فاسد مى‏شود، اما عسل طبيعى زنبور، اگر هزار سال هم بگذرد، حتى در ميان آشغال، ميكرب قبول نمى‏كند. زنبور عسل سالم‏ترين مواد عالم را، آن هم به صورت ضدّ ميكرب، مى‏سازد و عسل ماده‏اى است كه براى هر بيمارى‏اى در اين عالم مفيد است.

اگر زنبور عسل را در منطقه‏اى كه اصلًا گُل ندارد يا دست‏كم چهارده فرسخ با گل فاصله دارد قرار دهند، مهندس راه‏شناس كندو منطقه گل‏دار را پيدا مى‏كند و بعد به لانه خود برمى‏گردد تا به بقيه اطلاع دهد.

اين مهندس راه‏شناس جلوى اين شش هزار زنبور ده سانت بلند مى‏شود و آن‏ها همه مى‏فهمند كه بايد ده متر بالا بيايند و هم‏چنين در حركت عرضى مى‏فهمند كه دو فرسخ بايد عرضى بروند. مى‏روند و به گل‏ها مى‏رسند و هنگام شب باز مى‏گردند.

«أفى الله شك فاطر السماوات والأرض».

آيا باز هم در وجود خدا شك داريد؟ امام صادق، عليه‏السلام، مى‏فرمايد:

آن‏چه خدا در بدن فيل ساخته را در بدن پشه هم ساخته است، به اضافه اين كه فيل دو پر ندارد، ولى پشه دو پر هم اضافه‏تر از فيل دارد.

آن‏چه در بدن فيل است‏