شراب خوارى‏

مضرات انسانى، اقتصادى، اجتماعى، اخلاقى، مادى و معنوى مسكرات احتياج به توضيح ندارد.

كدام انسان در كره زمين، ضربه‏ها و خطرات هولناك مسكرات را انكار مى‏كند؟ آيا مشروب خوار واقعاً نمى‏داند پس از مستى و تعطيل عقل و تخدير اعصاب، منشأ چه جناياتى است؟!

نكته‏اى از الميزان‏

صاحب «تفسير الميزان»، رضوان اللَّه عليه مى‏فرمايد:

«رجس و شيطانى بودن شراب و ساير محرّمات در آيه قرآن، از اين جهت است كه اين كارها، آدمى را به ارتكاب عمليات زشتى كه مخصوص شيطان است مى‏كشانند، و شيطان هم جز اين كارى ندارد كه وسوسه‏هاى خود را در دل‏ها راه دهد و دل‏ها را گمراه كند، چنانچه در آيه 91 سوره مائده مى‏فرمايد:

«مسلماً شيطان مى‏خواهد با شراب و قمار، ميان شما دشمنى و كينه [سخت‏] اندازد، و از ياد خدا و نماز بازتان دارد؛ آيا شما [از اين امور با همه زيان‏ها وخطراتى كه دارد] خوددارى خواهيد كرد» «1».

و اين كه در اين آيه دشمنى و خشم را تنها از آثار شراب و قمار دانسته از اين جهت است كه: اين اثر در آن دو ظاهرتر است، چه معلوم است كه نوشيدن شراب باعث تحريك سلسله اعصاب شده و عقل را تخدير و عواطف عصبى را به هيجان مى‏آورد، به طورى كه اين هيجان اعصاب، اگر در راه خشم و غضب به كار رود معلوم است چه ثمرات تلخى به بار مى‏آورد».

مفاسد شراب خوارى‏

شراب زمينه بزرگترين جنايت، حتى جنايتى كه درندگان هم مرتكب آن‏ نمى‏شوند را براى آدم مست فراهم مى‏كند، و اگر در مسير شهوت و بهيميّت قرار گيرد معلوم است كه به رسوايى كشيده مى‏شود، هر فسق و فجورى را، چه درباره مال و عرض خود، و چه درباره ديگران باشد در نظرش زينت داده و او را به هتك جميع مقدسات دينى و اجتماعى وا مى‏دارد.

دزدى، خيانت، دريدن پرده محارم خود، فاش كردن اسرار، ورود به خطرناك‏ترين ورطه‏هاى هلاكت و امثال آن را در نظرش ناچيز جلوه مى‏دهد.

چنان كه آمار ممالك به ظاهر متمدن، كه نوشيدن هر نوع مشروب در ميانشان رواج دارد نشان مى‏دهد كه بزرگترين ارقام جنايت، حوادث ناگوار، فسق، فجور و اعمال ننگين و شرم‏آور محصول نوشيدن شراب است!!

رواياتى در باب شراب خوارى‏

كافى است براى درك عظمت اين گناه، كه در كبيره بودنش شكى نيست، به رواياتى كه از طريق پيامبر و اهل بيت عليهم السلام عذاب سخت مشروب خوار را در قيامت بازگو كرده‏اند دقت كنيد:

1- عذاب شراب خوار در قيامت‏

حضرت صادق عليه السلام فرمود:

«فرداى قيامت شراب خوار وارد محشر مى‏شود، در حالى كه رويش سياه و دهانش كج، و زبانش بيرون آمده و فرياد تشنگى‏اش بلند است و به او از چاهى كه در آن چرك زناكاران ريخته شده مى‏آشامانند» «1».

و نيز فرمود:

«به خدا قسم كسى كه نماز را سبك بشمارد، و مست كننده‏اى بياشامد به شفاعت من نمى‏رسد».

2- لعنت شدگان‏

همچنين از آن حضرت نقل شده است كه فرمود:

«در مسئله شراب، خداوند ده نفر را لعنت كرده: كارنده درخت، نگهبان باغ انگور جهت شراب، فشار دهنده انگور، نوش كننده، ريزنده در جام، حمل كننده، تحويل گيرنده، خريدار، فروشنده و دريافت كننده پول» «1».

امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد:

«شراب خوار با بت‏پرست مساوى است و در قيامت كافر محشور مى‏شود، شراب ريشه هر گناهى است» «2».

عقوبت شراب خوارى‏

امام صادق عليه السلام فرمود:

«كسى كه يك جرعه شراب بخورد خدا و پيامبران و مؤمنان او را لعنت مى‏كنند، اگر به مقدارى بخورد كه مست شود، روح ايمان از او دور و به جايش روح پليد شيطانى جايگزين مى‏گردد، پس نماز را ترك مى‏كند و ملائكه او را سرزنش مى‏كنند و خداوند به او خطاب مى‏كند: اى بنده! كافر شدى، بدا به حال تو، سپس امام فرمود: بدا به حالش، بدا به حالش، به خدا سوگند! يك سرزنش الهى از هزار سال عذاب سخت‏تر است. لعنت كرده خدا هستند، هر جا بروند از پناه خدا بيرونند و هلاك مى‏شوند، پس فرمود: ملعون است كسى كه امر الهى را ترك مى‏كند، اگر به صحرا رود صحرا هلاكش مى‏كند، اگر به دريا رود، دريا غرقش مى‏كند، پس او مغضوب به خشم خداوند بزرگ است».