تفكّر در عظمت آفرينش خورشيد

خورشيد داراى وزنى معين است كه دانشمندان مقدار آن را تعيين كرده‏اند. در كتابى كه محصول هزاران كتاب اسلامى و صدها كتاب علمى از دانشمندان غير مسلمان است و نشانه‏هايى از او نام دارد، مقدار حرارت سطح خارجى خورشيد تعيين شده است. روزانه 350 هزار تن از وزن خورشيد كم مى‏شود كه در يك سال 127 ميليون و 750 هزار تن مى‏شود. با كم شدن وزن خورشيد، حجمش نيز به همين نسبت كوچك‏تر مى‏شود. از نظر علمى، هيچ شكى نيست كه با كم شدن حجم خورشيد نيروى جاذبه‏اش هم بايد كم شود، زيرا بر اساس قانون نيوتن، جاذبه جسم بزرگ از جسم كوچك بيشتر است.

مى‏دانيم كه جاذبه خورشيد سب باقى ماندن زمين و مريخ و عطارد و ... در مدارهايشان مى‏شود. لذا، وقتى حجم و وزن خورشيد كم شود، به طور طبيعى، جاذبه‏اش هم بايد كم شود. زمين در محيط جاذبه خورشيد قرار دارد و اين نيروست كه زمين را در فاصله معيّنى از خورشيد نگه مى‏دارد؛ گردش انتقالى زمين به گِرد خورشيد نيز بر اثر تعادلى است كه ميان دو نيروى جاذبه خورشيد و نيروى دافعه زمين وجود دارد. با كاهش يافتن نيروى جاذبه خورشيد، بايد مدار زمين به دور خورشيد تغيير كند و كم‏كم از محيط جاذبه خورشيد خارج شود، ولى وضعيت گردش زمين هيچ تغييرى نكرده است! پس چه شده كه اصلًا نظام به هم نخورده است؟ دانشمندان شوروى در تحقيقات خود نشان داده‏اند كه نه وزن زمين كم شده و نه حجمش، ولى قوّه دافعه آن به نسبت كم شدن جاذبه خورشيد كم شده است! و اين اتفاقى است كه از نظر علمى بسيار عجيب است. به راستى، تدبير و اداره اين جهان در دست كيست كه اجازه نمى‏دهد چنين اتفاقاتى در عالم بيفتد؟

نويسنده كتاب در انتهاى اين بحث مى‏نويسد:

آخر دانش غير از حرف‏هاى ماست. دانشمندان بايد پاسخ اين پرسش را بدهند و اين راز بزرگ آفرينش را كشف كنند.

سپس، اضافه مى‏كند كه بر اساس آيات قرآن، دانشى بزرگ و داراى قدرتى بزرگ پديدآورنده اين نظام است. او ضامن حيات موجودات و نگهبان زمين است تا زمينى‏ها بتوانند زندگى كنند؛ اوست كه كاهش‏هاى خورشيد را مى‏دانسته و جبران آن را در نظر داشته تا زمين به همان وضع باقى بماند، در صورتى‏كه خورشيد وضع هزاران سال پيش خود را ندارد. به راستى، چه كسى مشغول كار است؟ نيوتن‏  مى‏گويد: هركسى بيايد به من بگويد مطابق قانون تو بايد نظام به هم خورده باشد، مى‏گويم نه، به هم نمى‏خورد و هزاران سال بعد هم به هم نمى‏خورد. بدين سبب كه خدا حاكم بر اين نظام است و با تدبير خود آن را اداره مى‏كند. وگرنه با كم شدن حجم خورشيد بايد اين نظم به هم مى‏خورد و سطح زمين از كيلومترها يخ پوشيده مى‏شد.