پيامبر هم پيرو بود

برطبق تعالم اسلامى، عاقل‏تر از وجود مبارك رسول خدا در عالم وجود ندارد. ايشان از همه فرشتگان، از همه جنيان، و از همه انسان‏ها بالاتر است، [10] ولى نص صريح آيه قرآن است كه ايشان با همه عظمتش پيرو حضرت ابراهيم، عليه السلام، بوده است. معنى حقيقى اين سخن آن است كه پيغمبر به تمام خوبى‏هايى كه در ابراهيم بود آراسته بود. اين كمال پيغمبر است كه به ابراهيم اقتدا مى‏كند، نه اين‏كه ايشان جد حضرت رسول محسوب گردند، بلكه از آن رو كه ابراهيم از جانب پروردگار مقتداى مردم انتخاب شده است:

«انّى جاعلك للناس اماما».
و اين‏كه تا قيامت به تمام اين خوبى‏ها بايد اقتدا كرد.
مبدأ تشيع‏

يكبار، در مقاله‏اى علمى نكته نوى را درباره تشيع ديدم.. نويسنده مقاله راجع به شيعه سوالاتى طرح كرده بود. از جمله اين‏كه شيعه چه گروهى است؟ تابع چه مسلكى است؟ اعتقاداتشان چيست؟ و ... بعد پيگيرى كرده بود كه مبدأ تشيع كجاست و اولين شيعه در امت اسلام چه كسى بوده است؟ اولين شيعه به معنى اولين پيرو و نخستين اقتداكننده. در نتيجه، پس از موشكافى و دقت فراوان به اين‏جا رسيده بود كه اولين شيعه در امت اسلامى وجود مبارك على بن ابى طالب، عليه السلام، بوده است كه شيعه محمد بن عبد اللّه محسوب مى‏شده است. بعد، نوشته بود:
كجا به دنبال ريشه شيعه مى‏گرديد؟ ريشه شيعه على، عليه السلام، است.
چرا انحراف مى‏رويد و از خودتان حرف در مى‏آوريد؟ چرا مى‏گوييد شيعه يك حزب سياسى و يك گروه خاص و بافتى جداى از امت است؟ مبدأ تشيع امير المؤمنين است. امير المؤمنين بهترين و بالاترين و اولين شيعه در امت اسلام بوده كه از تمام برنامه‏هاى پيغمبر پيروى كرده و در همه زندگى قدم جاى قدم پيغمبر گذاشته است:
«... يحذو حذو الرسول صلى اللّه عليه و آله».