مفهوم عدالت در گفتار

قرآن دستور مى‏دهد كه در سخن گفتن نيز عدالت را رعايت كنيم:

«اذا قلتم فاعدلوا».
يعنى در گفتارهايتان عدالت داشته باشيد، نه افراط كنيد و نه تفريط.
عدالت در گفتار. اين است كه وقتى انسان سخن مى‏گويد بجا سخن بگويد و فقط حرف درست و مطابق با حق را بزند و شنيده‏هاى خود از مردم را تكرار نكند.
قرآن مجيد هرجا مى‏خواهد توصيفى از خدا ارائه دهد آن را با دو صفت همراه مى‏كند: «عليم خبير»، «غفور ودود»، «غنى حميد»، «سميع بصير».
از صفت سميع بصير مى‏آموزيم كه فقط نبايد گوش داد، بلكه بايد ديد.
اگر انسان چيزى را خودش ديد درست است، ولى اگر تنها براى او گفتند نبايد باور كند تا اين‏كه آن چيز را با چشم خود ببيند. البته، اگر كسى بخواهد در گفتن عدالت داشته باشد، بايد خيلى وقت‏ها ساكت باشد، زيرا اگر كسى بخواهد همواره براساس عدالت حرف بزند، يا بايد براى مردم قرآن بخواهد يا به نقل روايت بپردازد يا تنها آنچه را كه ديده و حق بودنش برايش روشن است بگويد. ضمن اين‏كه در برخى از ديده‏ها را نيز نبايد گفت، زيرا آبروى مردم را مى‏برد.