خصلتى است هلاك كننده به يكبارگى خداى تعالى فرمايد : أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ .
سر پيچيد و تكبّر ورزيد و از كافران شد . و اين خصلت چون خصلتهاى ديگر نيست كه آن خصلتها در عمل قدح كند و اين در اصل و در دين و اعتقاد قدح كند .و چون قوى و غالب آيد تدارك دشوار باشد و كمتر چيزى كه از او پديد آيد چهار آفت است :
يكى : حرمان از حق و معرفت آيات و احكام حق تعالى . چنانچه فرمود : سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِى الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِى الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ .به زودى كسانى را كه در روى زمين به ناحق گردنكشى و تكبّر مىكنند از [ فهم ] آياتم بازمىدارم . هم چنين فرمود : كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ .اين گونه خدا بر دل هر گردنكش زورگويى ، مُهر [ تيرهبختى ]مىنهد .
دوّم : مقت و بغض از حق تعالى نسبت به عبد ، چنان كه فرمود : إنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ .قطعاً او مستكبران را دوست ندارد . و روايت است كه موسى گفت : بار خدايا ! دشمنترين خلق تو كيستند ؟ فرمود :آن كه دل او متكبّر باشد و زبان او غليظ و دست او بخيل و خوى او بد .