نعمت ولايت ائمه عليهم السلام‏

امام باقر عليه السلام مى‏فرمايد:

پدرم از شدت عبادت طورى شده بود كه من گاهى بخاطر ايشان بلند بلند گريه مى‏كردم. برخوردهاى ايشان با مردم، برخوردهاى خيلى عجيبى است؛ يعنى ما اگر خدا را نمى‏شناختيم، خيال مى‏كرديم اين‏ها خدا هستند. آخر اين برخوردها، فقط برخوردهاى خدايى است.
پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: مى‏ترسم تو را آن گونه كه هستى، معرفى كنم، چون كه مى‏ترسم بعد از مرگم تو را به جاى خدا بپرستند. مانند يهود و نصارى كه يهودى‏ها حضرت عُزير عليه السلام را پسر خدا مى‏دانند و مسيحى‏ها، حضرت عيسى عليه السلام را. از اينرو نشد كه پيغمبر صلى الله عليه و آله على عليه السلام را آن گونه كه هست، معرفى كند.
عجيب است كه خدا اين چهارده نفر عليهم السلام را در ميان ملت‏ها، مخصوصاً به ملت ايران، رايگان عنايت كرده است. ما مگر چقدر براى اينان هزينه كرده‏ايم؟ چهارده معدن و گنجينه كلّ ارزش‏ها را به شيعه رايگان داده است و آن وقت تعدادى عجب از اين‏ها دارند قدردانى مى‏كنند. از بركت اين‏ها زنده هستند و نان آنان را مى‏خورند، اما شيطان را سجده مى‏كنند و به آنها دهن كجى مى‏كنند.
كسى به مرحوم شيخ محمدتقى بافقى «1» گفته بود: با اين بدحجابى و فساد، وضع اين مملكت چه خواهد شد؟ ايشان فرموده بود: تا سايه حضرت ابى عبدالله عليه السلام بر سر اين مملكت هست، آسيبى به اين مملكت نمى‏رسد. تا كنون كه آسيبى نديده، از بركت مردان و زنان مؤمن است.