«و الحكم بالعدل» اين را امام چهارم عليه السلام به كل دادگسترىها، دولتىها و بعد نيز به ما مىفرمايند؛ چون اول شامل همه قضات شده، بعد همه دولتىها و بعد نيز ما. اگر بخواهيد كه قضاوت كنيد، حكم بدهيد، قضاوت و حكم شما براساس عدالت باشد، اما در اين قضاوت، از دانه ارزن نيز كمتر، حقّى را پايمال نكنيد.
قضاوتهاى ائمه عليهم السلام را در روايات نسبت به بنىاميه و بنىعباس ببينيد.
ائمه عليهم السلام هر قضاوتى كه در حق آنها كردند، قضاوت به حق بود. طورى قضاوت كردند كه كمترين حق انسانى آنها در اين عالم پايمال نشد.
قاضى نبايد عصبانى شود. قاضيى كه نمىتواند عصبانى نشود، حرام است قاضى باشد. قاضى نبايد طرفدار ثروتمند باشد، قاضى نبايد به تلفن و نفوذ قدرتمندان گوش دهد. اگر نمىتواند گوش ندهد، ماندن در اين شغل حرام است.
استادى داشتم كه هميشه با گريه اين شعر را مىخواند و مىگفت:
|
مستند ذرّات جهان، هشيار كو؟ هشيار كو؟ |
در قيل و قالند اين همه، بيدار كو؟ بيدار كو؟ |
|
واقعاً هر حرفى را مىخواهيد بزنيد، بايد بسنجيد.