مادر زينب (ع)

از شيعه و سنّى نقل شده كه خداوند سوره كوثر را در شأن حضرت زهرا، عليها السلام، نازل كرده است. هم‏چنين در روايت آمده است:

«ان اللّه يغضب لغضب فاطمة و يرضى لرضاها». 
خدا مى‏پسندد آنچه را فاطمه مى‏پسندد و خشمگين مى‏شود از آنچه فاطمه از آن خشمگين مى‏شود.
به واقع، اين مرتبه بالاترين مقام براى هر انسانى محسوب مى‏شود، زيرا به مخلصين اختصاص دارد. امام باقر، عليه السلام، درباره نام زهراى مرضيه مى‏فرمايد:
فاطمه از لغت فطم به معناى بريدن گرفته شده است. معنى فاطمه اين است كه مادر ما از هر نقص و شرى در اين عالم دور بوده و همه كمالات او را همراهى مى‏كرده‏اند.
در روايتى به نقل از ابن جوزى (يكى از علماى اهل سنّت) چنين آمده است:
يك‏بار حضرت زهرا كار خيرى انجام داد. جبرئيل نازل شد و به پيامبر گفت: خدا مى‏فرمايد سلام مرا به زهرا برسان و به او بگو هرچه از من مى‏خواهى اكنون بخواه تا براى تو مهيا سازم. زهرا به پدر خود پاسخ داد:
من چنان در لذت عبادت خدا غوطه‏ورم كه جايى براى درخواست ندارم؛ اما اگر خدا مى‏خواهد من از او چيزى درخواست كنم، لقاى خود را در دار السلام به من عطا فرمايد. 
زينب كبرى، عليها السلام، نه ماه از جسم و جان (عبادات و كرامات) ايشان تغذيه كرده است. ضمن اين‏كه وقتى به دنيا آمد، دو سال از شير علم، معرفت، و ايمان آن بزرگ‏بانو بهره برد.