نشانه‏ هاى اولياى الهى‏

ايمان، حقيقى است چون درخت پاك كه ريشه محكم و استوار در عرصه‏گاه توحيد دارد و شاخ و برگ و ميوه‏اش فضائل و خصائل و صفاتى است كه براى دنيا و آخرت انسان مفيد است.
ايمان، پيوند عاشقانه مؤمن با خداى لا يزال است كه مستجمع جميع صفات كمال است، پيوندى كه ناشى از معرفت و آگاهى‏ها از افق وجود انسان است.
ايمان، باور و محبّت و عشق قلبى به منبع همه خوبى‏ها يعنى حضرت رب العزه است كه اين باور و محبّت و عشق قلبى موجب مى‏شود انسان با همه وجود از معشوق رنگ بگيرد و از خواسته‏هاى سعادت‏بخش او پيروى كند و اطاعت نمايد.
قرآن و روايات، نشانه‏ها و علامت‏ها و خصلت‏هايى را براى اهل ايمان بيان مى‏كنند كه همه آن‏ها ظهور عينى و عملى ايمان در مؤمن است و آن نشانه‏ها و خصلت‏ها جز از آن ريشه معنوى و حقيقت الهى و ملكوتى نمى‏رويد.
مؤمن به سبب ايمانش دريايى از شوق و عشق و محبّت است و به اين خاطر عاشق تحقق صفات مثبت در خود و علاقه‏مند به ظهور ارزش‏ها در خويش و دوستدار الفت و انس و يكرنگى و صداقت و معاشرت با مردم است تا آنان را از اين طريق به حسنات و ارزش‏ها آشنا كند و پس از آشنايى، زمينه آراستن آنان را به آن حسنات و ارزش‏ها فراهم نمايد.
رسول خدا صلى الله عليه و آله در روايتى مى‏فرمايد:
«المُؤْمِنُ يَألَفُ وَيُؤْلَفْ وَلا خَيْرَ فِيمَنْ لايَأْلَفُ وَلا يُؤْلَفُ وَخَيْرُ النَّاسِ أَنْفَعُهُمْ للناسِ» «1».
مؤمن با مردم اهل انس و يك رنگى و صداقت و معاشرت است و با او هم انس و يكرنگى برقرار مى‏شود و كسى كه با مردم انس نمى‏گيرد و با او انس گرفته نمى‏شود، هيچ خيرى ندارد و بهترين مردم، سودمندترين آنان نسبت به مردم است.
از اين روايت به صراحت استفاده مى‏شود كه مؤمن در انس گرفتن با مردم و در برقرار كردن الفت با ايشان نيتى جز اين ندارد كه فراوان‏ترين بهره و سود را به آنان برساند و بهترين منفعت را نصيب ايشان كند و بى‏ترديد آگاه كردن آنان از ارزش‏ها و خصلت‏هايى كه محصول ايمان است و زمينه‏سازى براى آراسته شدنشان به آن ارزش‏ها كه از طريق الفت و انس ميسر است، بهترين راه سودرسانى به آنان است و بر اين اساس مؤمن بهترين انسان است چنان كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
«وَخَيْرُ الناسِ أَنْفَعَهُمْ لِلنَّاسِ» .
بهترين مردم آن كسى است كه نفعش به ديگران بيشتر باشد.

منبع: فرهنگ مهرورزى،