مرحوم آيت اللَّه العظمى حاج شيخ عبدالكريم حائرى رحمهم الله مؤسس حوزه علميه قم، حوزهاى كه علوم اهل بيت عليهم السلام را به پنج قاره و همه كشورها از طريق كتاب به زبانهاى زنده دنيا و رسانه تبليغى و جزوه و انواع ابزار تبليغات و سايتهاى عظيم دينى و مجلات معنوى رسانيده، پدر با كرامت و با محبّت و با تقوايش قصاب بود.
با منش و روش مثبت خود و مهر و محبّت انسانى و ايمانى خويش و زبان مشوّق و هدايتگر خود آن چنان فرزندش را تربيت كرد كه در فضاى آن تربيت، عاشق فراگيرى علوم اسلامى شد و نهايتاً به نجف اشرف حوزه پرمايه و پرسابقهاى كه يادگار شيخ طوسى است مهاجرت نمود و با درجه اجتهاد و مرجعيت درحالى كه متخلق به اخلاق اسلامى و تقواى بسيار بود به ايران بازگشت و پس از مدتى كه در شهر اراك به تدريس اشتغال داشت، به قم آمد و بناى آن حوزه با بركت را گذاشت و با نفس الهى و هزينه كردن محبّت و عشقش به دانشجويان علوم اسلامى، كمنظيرترين خدمت را به مكتب انبيا و امامان نمود و در سايه علم و اخلاق و تقوا و مهرورزىاش عالمانى بزرگ و مفسرانى عاليقدر و فقيهانى با ارزش و نويسندگانى دانشمند و مراجعى حافظ دين و ملت و كشور تربيت كرد.
او از مردان بزرگى بود كه معرفت و همت و عشق را در همه امور خود به كار گرفت و از اين راه يادگارهايى بزرگ از خود به جاى گذاشت.