یعنی از برکت وجود آنها فیوضات از طرف خداوند متعال به انسانها و موجودات عالم میرسد.
فیوضات الهی که همان نعمتهای مادی و معنوی او است توسّط ملائکه به بندگان خدا و سایر موجودات میرسد. امام، انسان کاملی است که ملائکه تحت فرمان او قرار دارند و برای انجام هر کاری خدمت او شرفیاب میشوند. در روایت آمده که:
«هر فرشتهای که از طرف خدا برای انجام کاری نازل میشود ابتدا خدمت امام زمان میرسد و آن کار را بر او عرضه میکند»[1].
بنابراین بهرهمندی از فیوضات مادّی و معنوی تحت نظر، اراده و اجازه آنها است اگر در موردی اجازه دادند فرشتگان هم در آن باره نازل میشوند و اگر اجازه ندادند یا مصلحت ندانستند نازل نمیشوند.
ولی نعمت بودن امامان معصوم در نعمتهای معنوی در زیارت جامعه کبیره به موضع الرّساله ـ مختلف الملائکة ـ مهبط الوحی، خُزّان العلم، معادن حکمة اللّه و... تفسیر شده همان طور که وساطت ائمّه در نعمتهای مادّی نیز مورد اشاره این زیارت است: «بِکمْ ینزّلُ الغَیثَ، وبِکم یمسِک السَّماءَ أن تَقَعَ عَلَی الاَرْضِ إلاّ بِإذْنه، وبِکم ینَفِّسُ الهَمَّ وَیکشِفُ الضّرّ».
«به خاطر شما باران فرو میریزد و تنها برای شما آسمان را از این که بر زمین فرو افتد نگاه میدارد، مگر با اجازه خودش و به وسیله شما اندوه را میزداید و سختی را برطرف مینماید».
[1] کافی : 1/337 بابٌ فی الغَیبة حدیث 5 .