سوره ابراهیم
وإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ﴿35﴾
[به یاد آرید] هنگامی که ابراهیم گفت: پروردگارا! این شهر [مکه] را امن قرار ده! و من و فرزندانم را از پرستش بُتها دور بدار!﴿35﴾
در منابعی از اهل سنت نقل شده که رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: دعای ابراهیم در این آیه به من و علی منتهی شد که هیچ یک از ما هرگز به بت سجده نکردیم در نتیجه خداوند مرا نبی و علی را وصی قرار داد.
ازمنابع اهل سنت: مناقب ابن مغازلی صفحه 276
توجه: کامنت برای این پست عبارت "وجهالله" می باشد.
لقب "وجهالله" به معنی جلوه خدا و آیینه خدانما است.