อัลกุรอานอันศักดิ์สิทธิ์ - ซูเราะฮฺ البينة - جزء سي ام - ซูเราะฮฺ بينة - ซูเราะฮฺ زلزله - ซูเราะฮฺ عاديات

อัลกุรอานอันศักดิ์สิทธิ์ - ซูเราะฮฺ البينة - جزء سي ام - ซูเราะฮฺ بينة - ซูเราะฮฺ زلزله - ซูเราะฮฺ عاديات - หน้า 599

หน้าหลัก

สารบัญอัลกุรอานอันศักดิ์สิทธิ์

ตั้งค่าข้อความ

ประเภทแบบอักษร

ขนาดแบบอักษร

สีแบบอักษร

ประเภทแบบอักษร

ขนาดแบบอักษร

สีแบบอักษร

البينة

ซูเราะฮฺ زلزله ซูเราะฮฺ عاديات

القارعة

جَزَاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ ٨

إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ١ وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ٢ وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا ٣ يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ٤ بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ٥ يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ٦ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ٧ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ٨

وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ١ فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ٢ فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ٣ فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ٤ فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ٥ إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ٦ وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ ٧ وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ٨ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ٩

การตอบแทนของพวกเขา ณ ที่พระเจ้าของพวกเขาคือสวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล อัลลอฮฺทรงปิติต่อพวกเขา และพวกเขาก็ยินดีในพระองค์ นั่นคือสำหรับผู้ที่กลัวเกรงพระเจ้าของพวกเขา (8) เมื่อแผ่นดินถูกให้ไหวอย่างสั่นสะท้านของมัน (1) และเมื่อแผ่นดินได้ระบายของหนักของมันออกมา (2) และมนุษย์จะกล่าวว่า เกิดอะไรขึ้นแก่มันเล่า (3) ในวันนั้นมันจะบอกข่าวคราวของมัน (4) ว่าแท้จริงพระเจ้าได้มีบัญชาแก่มัน (5) ในวันนั้นมนุษย์จะกระจายออกมาเป็นหมู่ ๆ เพื่อพวกเขาจะถูกให้เห็นผลงานของพวกเขา (6) ดังนั้นผู้ใดกระทำความดีหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน (7) ส่วนผู้ใดกระทำความชั่วหนักเท่าละอองธุลีเขาก็จะเห็นมัน (8) ขอสาบานด้วยม้าที่วิ่งหอบฮัก ๆ (1) แล้วด้วยม้าที่กลีบเท้าของมันตีกับหินจนเกิดประกายไฟ (2) แล้วด้วยม้าที่จู่โจมศัตรูในยามเช้า (3) แล้วมันได้ทำให้ฝุ่นตลบฟุ้งในยามนั้น (4) แล้วมันได้บุกเข้าไปท่ามกลางหมู่ศัตรูในยามนั้น (5) แท้จริงมนุษย์เป็นผู้เนรคุณต่อพระเจ้าของเขา (6) และแท้จริงเขาได้เป็นพยานต่อการนั้นอย่างแน่นอน (7) และแท้จริงเขามีความหวงแหน เพราะรักในทรัพย์สมบัติ (8) เขาไม่รู้ดอกหรือว่า เมื่อสิ่งที่อยู่ในหลุมฝังศพถูกให้ฟื้นขึ้นมา (9)