تواضع و فروتنى

 اينان مهر و محبتشان به خدا و خلق خدا اقتضا مى‏كند كه همواره نسبت به حق در حال انكسار و خاكسارى و دائم نسبت به خلق در حال تواضع و فروتنى باشند ، زيرا تكبر از بيمارى‏ها و امراض خطرناك قلبى است و پاكدلان با محبّت نمى‏توانند نسبت به حق روح استكبارى و نسبت به خلق حالتى متكبرانه داشته باشند . در آيه‏اى از آيات انجيل نقل شده است : « طُوبى لِلمُتَواضِعِينَ فِى الدُّنيا أولئِكَ يَرتَقُونَ مَنَابِرَ المُلْكِ يَوْمَ القِيامَةِ » .
خوشا به حال فروتنان و خاكساران در دنيا ، اينان در قيامت بر كرسى‏هاى پادشاهى بالا مى‏روند . اگر به آيات قرآن مجيد در باره سليمان مراجعه كنيم ، مى‏بينيم قرآن ، سليمان را پادشاهى معرفى مى‏كند كه شكل پادشاهى‏اش را هيچ پادشاهى نداشت و لى اين پادشاه بى‏نظير كه از مقام ايمان و اخلاص و پاكى و صدق و درستى برخوردار بود از چنان تواضعى بهره‏مند بود كه در باره‏اش آمده : « كَانَ يَجلِسُ مَعَ المَسَاكِين »  . همواره با افتادگان و تهيدستان نشست و برخاست داشت . از حضرت امام حسين عليه السلام نقل شده كه در پاسخ احوالپرسى شخصى كه از حضرت پرسيد حالتان چگونه است ؟ پس از ذكر مطالبى فرمود : « فأَىُّ فقيرٍ أفقَرُ مِنّى »  . كدام فقير از من فقيرتر است ؟