جهاد، روزىِ واجب و حتمى

یکى از مشقّت‏هاى مهمى که در راه هدایت نصیب اهل هدایت بوده و روزى واجب و حتمى خدا براى آنها بوده، مسئله جهاد است:« وَکَاَیِّنَ مِنْ نَبِىٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّیُّونَ کَثِیرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا اَصَابَهُمْ فِى سَبِیلِ اللّه‏ِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَکَانُوا وَاللّه‏ُ یُحِبُّ الصَّابِرِینَ »2.انبوهى دانشمندانِ الهى مسلک [ و کاملان در دینِ ] به همراه آنان جنگیدند ، پس در برابر آسیب‏هایى که در راه خدا به آنان رسید ، سستى نکردند و ناتوان نشدند و [ در برابر دشمن ] سر تسلیم و فروتنى فرود نیاوردند ؛ و خدا شکیبایان را دوست دارد .

عاشقان من که اهل ایمان و هدایت‏اند، قسمت عمده‏اى از عمر گرانبهاى خودشان را در جبهه جنگ با دشمنان من به سر بردند. در این جبهه‏هاى جنگ «مَا وَهَنُوا لِمَا اَصَابَهُمْ فِى سَبِیلِ اللّه‏ِ»3 دست و پا و چشم دادند، بدن دادند، خانه‏هایشان خراب شد، نزدیکان‏شان شهید شدند، اما سست نشدند، چون اهل معرفت بودند. براى اهل معرفت سستى معنا ندارد، براى کسانى که با هدایت معامله مى‏کنند و تسلیم صاحب عالَم هستند، سستى معنا ندارد، براى چه در این معامله که عالى‏ترین سود قرار دارد، سست شوند؟امیرالمومنین مى‏فرمودند : اگر هزار بار در جبهه کشته شوم بهتر است که یک بار در رختخواب بمیرم، خدا نکند در رختخواب بمیرم، من از مردن در رختخواب متنفّرم،امیرالمومنین مى‏فرماید: هر کسى آدرس بهشت را از من بخواهد نزدیک‏ترین آدرس بهشت زیر سایه اسلحه‏هاست. کسى که به جبهه مى‏رود باید دید در جبهه چه مى‏شود. حضرت مى‏فرماید: اول خدا عاشقش مى‏شود، بعد او را انتخاب مى‏کند و جذب جبهه مى‏کند و در آن جا هم شربت شیرین شهادت را به کامش مى‏ریزد، «انَّ الجِهادَ بابٌ مِن ابوابِ الجَنَّهِ فَتَحَهُ اللّه‏ُ لِخاصَّهِ اولیائِهِ»4 کسى کهاین یک دسته از مردم که هدایت را قبول مى‏کنند، با علم به این که در مسیر هدایتْ، بلا، مانند باران بهار مى‏بارد، اما زیر این باران بلا، خوش هستند. تعدادى از اینها هم نسبت به بلا دم درنمى‏آورند :

                                 از درد منالید که مردان ره دوست            با درد بسازند و نخواهند دوا را