بگارگیرى نعمت‏هاى الهى در راه کمال

خداوند مى‏فرماید : من به شما نعمت چشم، گوش و قوه درک دادم که با استفاده از آن‏ها ظرف درک خود را پر کنید تا منافع واقعى حیات و خسارت‏ها را بشناسید و با شناختى که پیدا مى‏کنید، به دنبال منفعت‏ها باشید و خسارت‏ها و زیان‏ها را از خود دور کنید. در این صورت، به زندگى الهى، یعنى همان زندگى آرمانى خواهید رسید :

«وَ جَعَلَنِى مُبَارَکاً اَیْنَ مَا کُنتُ»6آن گاه، خود چشمه منفعت مى‏شوید. وقتى که به منافع واقعى بپیوندید و از خسارت‏هاى جدى دور باشید، به زندگى واقعى مى‏رسید. اگر اکنون در کشورمان، شراب، ربا، زنا، بى‏نمازى، روزه‏خورى، رابطه با نامحرم، مواد مخدر، مجلات و نوشته‏هاى مخرب و فیلم‏هاى مبتذل نبود، دیگر ضررى متوجه جامعه نمى‏شد و به جاى آن، منافع بر زندگى انسان‏ها حاکم مى‏شد.پیغمبر صلی الله علیه و آله در آخرین لحظات عمرش، به امیرالمومنین علیه السلام و فضل بن عباس فرمود که زیر بغل مرا بگیرید و مرا به مسجد ببرید. امام على علیه السلام ایشان را به مسجد برد. پیامبر روى منبر رفت و بر پله اول که قدم گذاشت، گریست و گفت : من یک ساعت دیگر از دنیا خواهم رفت و براى شما دو چیز گران‏بها مى‏گذارم :« انّى تارِکٌ فیکُمُ الثِّقْلَیْن کِتابَ اللّه‏ِ و عِتْرَتى اهلُ بَیْتى ما انْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِما لَنْ تَضِلُّوا مِنْ بَعْدى ابدا » .

اگر با این دو گوهر گرانبها زندگى کنید، هرگز روى گمراهى، ترس و اضطراب را نخواهید دید. جاى این دو گوهر گران‏بها باید در قلوب مومنان باشد. معرفت به این دو گوهر ارزشمند، انسان را از زیان‏هاى ناگوار محفوظ مى‏دارد، جهل و تاریکى را از بین مى‏برد و انسان با کسب معرفت به آن دو، از خسارت‏هاى واقعى و عوارض بد و ناگوار حفظ مى‏شود. پیغمبر صلی الله علیه و آله به امیرالمومنین علیه السلام فرمود :« یا على! لا فَقْرَ اشَدُّ مِنَ الجَهْلِ » .على جان! هیچ تهى‏دستى‏اى سخت‏تر و بدتر از جهل نیست.