گناه ذاتى انسان نیست

یکى از زیباترین و پرمنفعت‏ترین برنامه‏هایى که در قرآن و معارف ملکوتى اهل بیت قدس سرهما همواره مطرح بوده، توبه است. خداوند در قرآن، به این مساله توجه خاصى دارد.رسول خدا صلی الله علیه و آله و ائمه طاهرین قدس سرهما نیز به این مساله توجه فوق‏العاده‏اى داشته‏اند. ایشان گناه را ذاتىِ انسان نمى‏دانند. گناه در فرهنگ قرآن، یک بیمارى دانسته شده است که این به عللى متوجه انسان مى‏شود و بر او عارض مى‏گردد. هر انسانى که متولد مى‏شود، پاک و به دور از گناه به دنیا مى‏آید.خداوند مى‏فرماید :«فِطْرَهَ اللّه‏ِ الَّتِى فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لاَ تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللّه‏ِ ذلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَ لکِنَّ اَکْثَرَ النَّاسِ لاَ یَعْلَمُونَ »1.با همه وجودت به سوى این دین [ توحیدى ] روى آور [ پاى‏بند و استوار بر ]سرشت خدا، که مردم را بر آن سرشته است، باش! براى آفرینش خدا هیچگونه تغییر و تبدیلى نیست . این است دین درست و استوار ؛ ولى بیش‏تر مردم، معرفت و دانش [ به این حقیقت اصیل ] ندارند .حتى یک نفر را نیز براى نمونه نمى‏توان یافت که آلوده و ناپاک آفریده شده باشد ؛ زیرا خداوند منبع خیر بى‏نهایت است. اگر کسى آلوده به دنیا آید، در این صورت، باید براى حریم مقدس او ناپاکى و شر تصور شود، که هنگام ساختن انسان، آن شر و ناپاکى به انسان سرایت کرده است ؛ اما از منبع خیر، پاکى، سلامت و کمال، غیر از خوبى و پاکى تولید نمى‏شود.