آزاد بودن حضرت ابراهيم عليه السلام از قيود

 ولى حضرت ابراهيم عليه السلام از قيود زمان و فساد آن، از بت‏پرستى، بت‏تراشى و ارتباط با بت آزاد بود:  «إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ».
ما به او پيام داديم كه تسليم ما شو؛ چون آزاد بود،  «قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبّ الْعلَمِينَ». نگفت: «لله» گفت: «لربّ العالمين» چرا؟ چون ايشان مى‏دانست كه «ربّ» به معناى مالك واقعى است كه در فضاى ملكيتش، مملوك را تربيت مى‏كند. يعنى قدرى گوشت، پوست و استخوان جان‏دار را در اين عالم به حضرت ابراهيم عليه السلام تبديل مى‏كند. خداست كه دانه‏اى را از زير خاك به درخت سيب تبديل مى‏كند. مقدارى بخار آب را به ابر، باران، تگرگ و برف تبديل مى‏كند. مقدارى خاك را بعد از مدتى به عقيق، فيروزه يا درّ و يا به فلزى به نام طلا تبديل مى‏كند. اگر من خودم را به اين طلاساز تسليم كنم، با مس وجود من چه خواهد كرد؟ و الا قبل از حضرت ابراهيم عليه السلام قدرى گوشت و پوست بود. از مادر به دنيا آمد و زير دست عمو نيز يتيم بار آمد، پس چه شد كه خليل الله شد؟
  حضرت موسى عليه السلام در راه كليم الله شدن‏
انسان تربيت شده‏اى در ميان دربار فراعنه مصر، چگونه كليم الله شد؟ موسى بن عمران عليه السلام به فرعون، دربار، ثروت دربار و پسرخوانده اعلى حضرت بودن، مقيد نبود. از همه اين قيد و بندهاى مخرّب دنيا و آخرت آزاد بود. شما نمى‏دانيد آزادى اين‏ها در چه حدّى بود. من گوشه‏اى از آزادى وجود حضرت موسى عليه السلام را از زبان مبارك موسى بن جعفر عليهما السلام بيان كنم. موسى عليه السلام وقتى كه از مصر فرار كرد، خدا در قرآن مى‏فرمايد: «خَآئِفًا يَتَرَقَّبُ»
چون به دنبالش مى‏گشتند كه او را بكشند. چون براى آنان ثابت شده بود كه حضرت موسى عليه السلام با فرهنگ آنها، اعلى‏حضرت، شهوت و دنياپرستى همرنگ نيست:
غلام همت آنم كه زير چرخ كبود             ز هر چه رنگ تعلّق پذيرد آزاد است
بيست ساله بود، يعنى جوان و در اوج فعاليت شهوت جنسى بود. خدا انبيا و ائمه عليهم السلام را از نظر چهره و هيكل بسيار متناسب آفريد.