سزاى ثروت‏اندوزى و بخل‏

آن وقت آيه را ببينيد چه كار مى‏كند؟ «يَوْمَ يُحْمَى‏ عَلَيْهَا فِى نَارِ جَهَنَّمَ»
روز قيامت تمام ثروت اين‏ها را كه معادل طلا و نقره مى‏شود، در آتش جهنم مى‏ريزم، به اين طلا و نقره حرارت مى‏دهم و بعد:
 «فَتُكْوَى‏ بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ»
اين طلا و نقره‏هاى سرخ شده را به صورت، پهلوها و پشت آنها مى‏چسبانم و به آنها مى‏گويم: «هذَا مَا كَنَزْتُمْ لأِنفُسِكُمْ»
اين ثروتى است كه براى خود اندوخته بوديد. حلال كه اين گونه انسان را از پا در بياورد، واى به حرام آن، چگونه انسان مى‏خواهد از شرّ حرام خلاص شود؟
چند روايت بسيار پر ارزش در باب مال حرام است. من سعى كرده‏ام اين‏ها را از مهم‏ترين كتاب‏ها براى شما بياورم، كتاب‏هايى كه بعد از قرآن، در رده اول كتاب‏هاى ما هستند و اين روايات نيز رواياتى نيست كه ساختگى باشند؛ چون كه روايات ساختگى، با قرآن موافقت ندارد و شخص راوى اين روايت را ساخته است تا از دولت بنى‏اميه يا بنى‏عباس پول بگيرد، اما اين روايات ضدّ بنى‏اميه، بنى‏عباس و ستمكاران است و ساختگى نيست.
آن هم در مهم‏ترين كتاب‏ها كه نمى‏شود آنها را كنار گذاشت؛ چون اگر ما اين كتاب‏ها را ببنديم و كنار بگذاريم، قرآن نيز هدايتگر ما نخواهد بود و هيچ چيزى را از قرآن نمى‏توانيم در بياوريم، نه نماز، نه روزه و نه حج را.
در هيچ جاى قرآن ننوشته است كه نماز صبح دو ركعت است، ركوع، سجود و تشهد دارد، عدد ركعات نماز و احكام روزه نيست، عدد طواف و جمره، تعداد ركعات نماز طواف حج و نساء نيست و نيز مقدار زكات نيامده است. اگر اين كتاب‏ها را ببنديم، ديگر براى ما دينى نمى‏ماند.
اين‏ها قابل توجه هستند، خيلى جدى بگيريد، كه خداى نكرده بعد از شصت سال معلوم نشود ما ساختمان زندگى خود را كنار رودخانه سيل برده، ساخته‏ايم.