نعمت وجود و هستي و زندگي در اين جهان از نعمت هاي بزرگ الهي است و كسي كه آرزوي مرگ مي كند گويا اين نعمت بزرگ را كفران كرده و آنرا ناديده مي انگارد.
با توجّه به اينكه خداوند انسان را به اين جهان آورده بايد هر چه بيشتر از فرصت استفاده كند و بهترين بهره برداري را از زندگي اين جهان داشته باشد. بهره اي كه همراه با كمال انساني و تقرّب به خدا باشد و سبب نجات در آخرت شود.
آري در برخي از مواقع لازم است انسان آرزوي مرگ كند و آن زماني است كه نمي تواند خود را از معصيّت خدا باز دارد و براي ترك گناه راهي جز مرگ ندارد. ولي در غير اين صورت لازم است از خداوند عمري با بركت بخواهد. عمري كه سراسر آن در راه عبادت خدا و اطاعت او صرف گردد. البته به ياد مرگ بودن خود عامل بسيار مهمي در جلوگيري از معاصي و گناهان است.
منبع : پاسخگو